Hoe om te gaan met h-OCD

Meer homoseksuele gevoelens of meer twijfel?

Als je erg twijfelt over je seksuele geaardheid dan zijn er twee mogelijkheden: je seksuele gevoelens zijn inderdaad meer homoseksueel gekleurd dan gemiddeld of je twijfel is meer dan gemiddeld.

In het laatste geval is er niet zozeer sprake van duidelijke homoseksuele gevoelens beleven, maar van je voortdurend afvragen of je geen homoseksuele gevoelens hebt die je verdringt. Of je gevoelens verdringt, is nooit met zekerheid te zeggen, maar de meeste mensen maken zich daar niet druk over. Zij zeggen: “Als je daarover na moet gaan denken dan kun je nergens meer vanuit gaan”.

Het grote probleem bij een dwangstoornis is nu juist dat je daarover wél gaat nadenken, dat je het niet van je af kan zetten. En dat zie je dan weer als een bewijs, dat er wel iets aan de hand zal zijn. Er is ook wel iets aan de hand, namelijk een onvermogen om met (minieme) onzekerheden om te gaan en niet verdrongen homoseksualiteit.

In het blog Als ik zo twijfel, moet dat toch iets betekenen wordt dat goed beschreven voor een ander soort obsessieve twijfel: of je wel de juiste partner hebt. Maar het principe is hetzelfde.

Zekerheid zoeken helpt niet bij een dwangstoornis

Bij de dwangstoornis is sprake van ont-stellende, veront-rustende gedachtes (obsessies) en van her-stellende, geruststelling-zoekende acties (compulsies). Deze acties kunnen ook bestaan uit eindeloos piekeren.

Op zich is er niks tegen geruststelling zoeken, maar bij de dwangstoornis werkt het niet. Het neemt de onrust maar heel even weg en vergroot het juist op de lange duur. Vaak controleren doet onzekerheid toenemen, soms tot het punt dat mensen hun eigen ogen niet eens meer geloven.
Het is als een vals alarm wat afgaat, ook al is er helemaal niets aan de hand. Het probleem is dat het alarmapparaat te gevoelig afgesteld staat en dat los je niet op met controleren.

Als je h-OCD hebt, is de veront-rustende gedachte: zou ik niet toch homoseksueel zijn? Ik zeg met opzet “toch”, want je bent al eindeloos bezig geweest dit uit te zoeken zonder ooit veel aanwijzingen te hebben gevonden. Maar de onrust blijft en alles wat maar een beetje zou kunnen wijzen op homoseksuele gevoelens wordt dan gezien als een aanwijzing dat er wel veel meer zal zijn.

Wat moet je dan doen?

Hoe krijg je een te gevoelig alarm weer minder gevoelig afgesteld? Controleren werkt immers averechts. Je moet het alarm “ben ik geen homo” niet wegdrukken, maar je moet leren er niet op te reageren zodat het uitdooft. “Daar heb je het alarm weer, maar ik ga niet weer kijken of er iets is, want dat helpt niet en de onrust wordt er alleen maar erger van” (responspreventie). En je kunt zelfs situaties, die je tot nu toe steeds vermeed omdat ze onrust oproepen, juist proberen op te zoeken (exposure).

Geen zekerheid zoeken

Als je niet meer je gevoelens steeds controleert, is er dan niet een kans dat je werkelijke homoseksuele gevoelens ten onrechte negeert? Ja die kans is er, maar dat (piep)kleine risico moet je nemen. Je hebt lang genoeg tevergeefs je gevoel gecontroleerd en dat heeft niks opgeleverd. Je moet daarmee stoppen.

Tegen jezelf en tegen je eventuele partner zeggen: “Ik kan niet uitsluiten dat ik ooit toch tot ontdekking kom dat ik homoseksueel ben. Dat zal dan moeilijk worden omdat ik mijn leven daar helemaal niet op heb ingericht. Die kans is er. Hoe groot die kans is, kan ik niet goed beoordelen. Het voelt als heel groot, maar toch heb ik nooit zekerheid gekregen dat het zo is, ook al ben ik er al eindeloos mee bezig. Langer zoeken heeft geen zin. Ik moet leren deze onzekerheid te verdragen en dan wordt het op den duur minder erg.”

Risico’s nemen moet je weer leren

Dat is beslist niet makkelijk, maar je kunt wel leren daar beter in te worden. Het verdragen van de onzekerheid en het niet reageren op de onrustbarende gedachtes is nodig om uit de greep van de dwangstoornis te komen.

Als je dat doet dat kan in het begin de angst meer of minder toenemen. Maar op een gegeven moment merk je dat de spanning afneemt. Er ontstaat een soort onverschilligheid, een gevoel van: “Meer kan ik er ook niet aan doen. Dat moeten we dan maar weer zien.” De meeste mensen hebben hierbij overigens wel professionele hulp nodig.

Conclusie

H-OCD komt niet voort uit discriminatie van homoseksuele gevoelens. Het komt ook voor dat homoseksuele mensen gekweld worden door onzekerheid of ze niet toch eigenlijk heteroseksueel zijn. Een betere naam dan h-OCD is seksuele oriëntatie OCD (so-OCD).

H-OCD is geen probleem met homoseksualiteit, maar een probleem met onzekerheid. Het is heel belangrijk onzekerheid over homoseksuele gevoelens te onderscheiden van onzekerheid door homoseksuele gevoelens. Alleen in het laatste geval is het goed het nader uit te zoeken en te experimenteren om zekerheid te krijgen. Maar bij h-OCD werkt dat averechts, omdat je daar juist moet stoppen te proberen zekerheid te krijgen.

Photo credit: Indicazioni – Indications via photopin (license)adaptation
By | 2017-11-19T16:34:31+00:00 30 mei 2015|Categories: Deskundigenartikelen, Homoseksuele OCD|155 Comments

About the Author:

(Kinder- en jeugd)psychiater, auteur van het boek Vals Alarm, spreker, blogt op Medisch Contact en Arts en Auto. Menno heeft zelf een dwangstoornis. Social Media: LinkedIn | Twitter

155 Comments

  1. Anoniem juni 22, 2018 at 18:04 - Reply

    Hallo, Ik denk dat ik kamp met H-Ocd.
    Ik herken alle symptomen en heb eigenlijk niks tegen Homo’s, En van binnen weet ik ook dat ik op vrouwen val. Maar wordt er toch niet vrolijk van. Ik ben vroeger vaak verliefd geweest, Maar nu al langere tijd niet en ook dit versterkt het nadenken over. Ik kijk ook naar ( Bijna) elk meisje en kijk of ik er wat voor voel.
    Ook wil ik melden dat niks er op wijst dat ik op mannen val, Maar kan het toch slecht loslaten.
    Ook als ik een drankje op heb is het enige waar ik aan denk vrouwen.
    Ik zelf heb de vraag of ik kamp met H-Ocd
    ( Heb trouwens vaker soort van dwangklachten die ik moeilijk uit me hoofd kan zetten)
    Voorbeeld is dat ik een klein zwart plekje op me moedervlek heb gehad en toen steeds bleef denken dat ik kanker had)
    Kan iemand mij helpen ?

    • Anoniem juni 22, 2018 at 18:25 - Reply

      Ook wil ik erbij vermelden dat ik sinds kort ben gestopt met heeel intensief blowen.
      Elke dag minimaal 3-8 jointjes toen nooit ergens last van gehad altijd heel erg op meisjes gelet enzo.
      Kan dit er ook mee te maken hebben heb voorderest geen afkickvershijnselen wat ik wel verwacht had

  2. Anoniem juni 18, 2018 at 15:52 - Reply

    Heeft u misschien tips wat ik zou kunnen doen om te zorgen dat weg gaat.

    • menno oosterhoff juni 19, 2018 at 14:06 - Reply

      Dat is niet zo makkelijk in een paar zinnen te zeggen. Het belangs=rijkste is de gedachtes niet serieus te nemen en niet te gaan controleren of bevestiging zoeken, Op deze website staat nog wel meer informatie. Daarvoor moet je op h-ocd zoeken. Dan vind je het wel.

  3. menno oosterhoff juni 18, 2018 at 14:12 - Reply

    Het lijkt in alle opzichten op H-OCD.

  4. Anoniem juni 15, 2018 at 16:32 - Reply

    Hi, ik ben 14 jaar en ik had sinds oktober 2017 een obsessieve gedachte na een voorstelling over homo’s op school. Ik kreeg gelijk de gedachte van ben ik homo? Ik had veel angsten en wilde dit absoluut niet. Mijn gedrag kwam over met het gedrag van iemand met h-ocd. Zoals checken of ik opgewonden wordt van vrouwen en ook naar eerdere ervaringen kijken enz. Het ging op gegevenen moment weg en ik had er geen last meer tot maart 2018. Toen kreeg ik de angst opeens weer. Ik ging massaal op internet zoeken of ik homo kon zijn en elk bewijs dat ik homo zou kunnen zijn deed me angsten geven. Ik maakte testen op het internet en als eruit kwam dat ik hetero was was ik opgelucht, maar toen dacht ik dat ik niet eerlijk was en dat ik dat wel allemaal had. Op een gegevenen moment zocht ik elke dag 10 keer op naar de symptomen van h-ocd en ik had heel de tijd de twijfel dat ik homo was. Ik doe ook de laatste tijd kenmerken van homoseksualiteit opzoeken of dit bij mij voorkomt en dat ging en doe heel de tijd bijhouden of ik homo kon zijn, verder kijk ik ook naar mensen die homo zijn of ik overeenkomsten heb. De laatste tijd denk ik dat ik echt homo ben en het doet verbergen (ergens verborgen) Ik zoek ook heel de dag door op of ik homo kan zijn en ik doe tests en ik hou het de heel de tijd bij. Ik heb de angst dat ik geen h-ocd heb, maar dat ik echt een homo ben en dat ik het niet wil toegeven.verder heb ik vroeger ook last gehad van dwanghandelingen en dwangstoornissen bijvoorbeeld: dat ik kanker krijg of heb of dat ik een van mijn ouders verliest en ik heb ook een tijd smetvrees gehad. Is dit h-ocd of ben ik gewoon mijn gevoelens aan het te verbergen?

Leave A Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.