Sinds ik mijn eigen financiën beheer, ben ik er dwangmatig mee.
Toen ik ging samenwonen met mijn toenmalige partner, hield ik een kasboek bij. Dat werd erg dwangmatig; ik controleerde dagelijks in setjes van twee. Helaas was onze financiële situatie niet rooskleurig, waardoor we uiteindelijk in de problemen kwamen.
Toen ons huwelijk stukliep, zaten we financieel erg slecht en hadden we ook een gefinancierde auto. Ik vertrok maar zorgde ervoor dat mijn ex-man met een schone lei verder kon en liet de inboedel grotendeels achter. De gefinancierde auto nam ik voor mijn rekening, ik wilde er de controle over houden en heb ervoor gezorgd dat de lening werd afgelost.

Ik leefde als een monnik

Ik had al dwang met betrekking tot financiën ontwikkeld maar door deze ervaring werd het nog erger. Ik ging weer bij mijn ouders wonen, leefde als een monnik en deed niet anders dan werken, slapen en eten.
Ik zorgde er eerst voor dat de financiering werd afgelost en daarna dat ik weer de middelen had om een nieuw bestaan op te bouwen. Het waren heel zware jaren en de dwang werd steeds erger. Ik werd ook steeds meer afhankelijk van mijn ouders, waardoor ik jaren bij hen ben blijven wonen. Geen gezonde situatie voor een 30-jarige.
Ik durfde geen stuiver uit te geven en zat uren mijn kasboek bij te houden. Bij alles wat ik kocht, vroeg ik -tig keer bevestiging. “Heb ik teveel geld uitgegeven?” “Kom ik niet rood te staan?” etc. En mijn vader moest meekijken met het controleren van mijn kasboek.

16 keer controleren

Bij alles wat met financiën te maken had, ontwikkelde ik dwangrituelen. Werd er iets met de post gebracht (pensioenoverzicht, bankafschrift of rekening etc.) dan moest alles wijken om het eerst te lezen, af te handelen en op te ruimen. Dat nam heel veel en steeds meer tijd in beslag, omdat de rituelen steeds erger werden. Van twee keer naar 16 keer controleren bij iedere handeling.

Angst overschaduwt plezier

In 2000 -ik was 35- ben ik in therapie gegaan en heb ik met behulp van cognitieve gedragstherapie, exposure therapie en medicatie de rituelen leren beheersen naar één of twee keer. Echter de angst blijft enorm groot en ik raak nog dikwijls in paniek. Elke week is het lastig om boodschappen te doen, omdat ik het lastig vind om geld uit te geven. Ik houd wekelijks een elektronisch kasboek bij, zodat ik maanden vooruit onze financiële situatie kan inschatten en ernaar kan handelen. Dat lijkt heel normaal en gestructureerd. Dat is het ook, behalve dat het bij mij dwangmatig is en ik bij alles bang ben dat we het niet kunnen betalen en in de goot belanden. Ik kan regelmatig niet genieten van uitjes en ook in de vakantie blijf ik dwangmatig de financiën bewaken.
Het is voor mijn man ook lastig, omdat zijn enthousiasme nog wel eens overschaduwd wordt door mijn angst. Gelukkig weet hij dat het mijn dwang is en heeft hij er begrip voor. En hij is er blij mee dat ik de financiën zo goed bewaak al is het een tikje dwangmatig.

Photo credit: Got Credit Finance via photopin (license)adaptation