Ben ik geen homo?

Een schoolvoorbeeld van H-OCD

Tegenover me zit een wanhopige jongeman, 23 jaar, op eigen verzoek door de huisarts verwezen naar de polikliniek gespecialiseerd in dwangstoornissen. Sinds een paar maanden wordt hij gekweld door voortdurende twijfel over zijn seksuele geaardheid. Hij weet nog precies waar en wanneer het begonnen is.

Met een vriend was hij naar de film geweest en daarna hadden ze nog wat gedronken. Twee meisjes naast hen zaten te flirten, en toen ze daar niet op ingingen, had één van de twee gezegd: “Of zijn jullie soms homo’s?”
Hij had er verder geen aandacht aan besteed, maar toen hij naar huis liep, dacht hij opeens: “Zou ik een homo zijn?” Sindsdien had de gedachte hem niet meer losgelaten.

Er was niks wat in die richting wees. Hij had diverse vriendinnen gehad en woonde nu sinds anderhalf jaar samen. Hij voelde zich niet seksueel aangetrokken tot mannen, nu niet en in het verleden ook niet. Maar hoe hij ook probeerde zichzelf voor te houden dat er geen reden was aan te nemen dat hij homo zou zijn, toch dook de gedachte steeds weer op. “Ben ik geen homo?”

Experimenteren

Na lang aarzelen had hij er met zijn vriendin over gesproken. Zij wist niet goed wat ze ermee aan moest. “Je moet er maar achter zien te komen”, had ze gezegd. Dat het hun seksuele relatie weinig goed deed was logisch, maar het deed hem toch nog meer twijfelen. “Komt dat dan toch niet omdat ik homo ben?”

Ten einde raad was hij naar de huisarts gegaan. Die had hem geadviseerd om maar eens wat te experimenteren. Hij was daarna een keer naar een homobar geweest, maar voelde er niks voor om in te gaan op de voorstellen die hem gedaan werden. Eerst luchtte dat hem op – zie je wel, ik ben toch geen homo – maar later begon hij weer te twijfelen. “Misschien hield ik het af omdat ik het juist wel aantrekkelijk vond.”

Hij bekeek een paar keer homoseksuele porno en hield nauwlettend in de gaten of hij er seksueel door opgewonden raakte. Wel een beetje, wat hem erg verontrustte. Een vriend die hij in vertrouwen genomen had, stelde hem gerust: “Dat zegt niks. Dat heb ik ook.” Ze hadden er toen wel om kunnen lachen, dat ze dus misschien wel allebei homo waren. Maar de volgende dag ging hij nog veel meer twijfelen. Was hij verliefd op die vriend?

Homoseksuele OCD

Het was zijn vriendin die op internet iets vond over dwangmatig twijfelen aan je seksuele geaardheid. H-OCD heette het: homoseksuele OCD (Obsessieve-Compulsieve Stoornis).
“Zou het kunnen dat ik dat heb?” vroeg hij me aarzelend.
“Ja,” antwoordde ik, “het is een klassiek verhaal van h-OCD.”
“Weet u dat zeker?” vroeg hij hoopvol.
“Zeker genoeg”, was mijn reactie.

Het verhaal is inderdaad een schoolvoorbeeld van h-OCD. Dit wordt nogal eens aangezien voor de onzekerheid en twijfel die homoseksuele gevoelens (zeker in het begin) met zich mee kunnen brengen. Voor iemand die bekend is met het verschijnsel van obsessies, is het daarvan echter goed te onderscheiden.
Bij obsessies is de twijfel zélf het probleem en niet datgene waarover je twijfelt. Bekende voorbeelden zijn eindeloos blijven twijfelen of de deur wel goed dicht is, of het gas wel uit is, of je niet bent besmet, terwijl daar geen aanleiding voor is. Dat kan zelfs zover gaan dat iemand nóg twijfelt terwijl hij voelt dat de deur op slot zit.
Kenmerkend voor obsessies is dat (compulsieve) geruststelling zoeken door te controleren, te wassen etc. maar even helpt en op lange termijn de obsessieve onzekerheid vergroot.

Bij h-OCD is eveneens sprake van voortdurende twijfel, maar niet van daadwerkelijke homoseksuele gevoelens die een dergelijke twijfel rechtvaardigen. Het probleem ligt niet in het onderwerp van het piekeren (de seksuele geaardheid) maar in de (obsessieve) mate van erover twijfelen. Het is dus ook niet op te lossen door de geaardheid te accepteren, want er is geen homoseksuele geaardheid. Er is alleen twijfel over de geaardheid.
Dit is typisch voor OCD, een onrust, die niet in verhouding staat tot de aanleiding.

Het is belangrijk op te merken dat h-OCD beslist niets te maken heeft met homofobie of discriminatie. Het komt ook voor dat homoseksuelen gekweld worden door een obsessieve onrust of ze niet hetero zijn. Ooit had ik een patiënte die, om verlost te zijn van haar kwellende onzekerheid, ‘besloot’ dat ze lesbisch was. Een week later was ze weer bij me. Toen met de onzekerheid of ze niet biseksueel was.

Professionele hulp

De dwangstoornis is vooral bekend in haar meest voorkomende vormen, zoals smetvrees of controledwang, maar zij kan zich ook op veel andere manieren presenteren. Vormen waarbij er niet zozeer sprake is van uiterlijk zichtbare dwanghandelingen, worden vaak niet als dwangstoornis herkend. De h-OCD is hier één van.

En wat die jongen betreft: we zijn begonnen met een cognitieve gedragstherapeutische behandeling (CGT). In een later stadium kunnen we beoordelen of dat voldoende is of dat er ook medicatie nodig is.

Geruststelling dat het een vorm van h-OCD betreft, is wel heel nuttig, maar zelden afdoende. Bij dwang is er sprake van hardnekkige onrust, die vaak uiterst kwellend is en tegen alle logica ingaat.
Het klopt dat je je eroverheen moet zetten, maar het klopt niet als gedacht wordt dat dat eenvoudig is. Om te leren omgaan met dit soort obsessieve twijfel is professionele hulp vaak noodzakelijk.

Photo credit: Divided, We Stand via photopin (license)adaptation

Gepubliceerd op Medisch Contact op 16 februari 2015.

By |2017-11-19T17:11:32+00:0025 februari 2015|Categories: Ervaringsverhalen, Homoseksuele OCD|333 Comments

About the Author:

(Kinder- en jeugd)psychiater, auteur van het boek Vals Alarm, spreker, blogt op Medisch Contact en Arts en Auto. Menno heeft zelf een dwangstoornis. Social Media: LinkedIn | Twitter

333 Comments

  1. Anne september 11, 2018 at 10:27 - Reply

    Hoi Menno,
    In alles kan ik mij herkennen wat u zegt. Ruim een jaar geleden zoende ik met een meisje en dat is in mijn omgeving zeer normaal wanneer er alcohol wordt genuttigd en dit heb ik in het verleden wel vaker met vrouwen gedaan want al mijn vriendinnen doen dat, dit is dan ook voor de fun en niet omdat ik er iets bij voel. Het meisje zelf was wel lesbisch maar zij zoent wel vaker met vriendinnen van haar die ook hetero zijn. Normaal zou het me ook niets doen maar op het moment dat zij een opmerking maakte dat ik nu wel zou herkennen wie homoseksueel is bracht dit onzekerheid met zich mee. Eerst een paar dagen en hoe meer ik erover ging nadenken hoe erger het is geworden. Ook al wist ik zeker dat ik in het verleden altijd gevoelens heb gehad voor jongens, kreeg ik steeds meer twijfels. Daarnaast keek ik ook wel eens lesbische porno maar ook na veel onderzoek blijkt het kijken van porno meer een fantasie te zijn dan dat je dat daadwerkelijk zou willen. Ook in het dagelijks leven voelde ik me nog steeds aangetrokken tot mannen en had ik seksuele contacten. Wat ik ook doe en hoe ik mezelf ook gerust probeer te stellen, dit lukt vaak maar voor een paar minuten en dan komen de vreselijke gedachte weer naar boven dat ik toch lesbisch zou zijn. Ik wil dit niet en wil graag gelukkig worden met een man in de toekomst en walg ook van de gedachte. Ik heb nooit iets tegen mensen gehad die homo zijn, sterker nog ik vind altijd dat iedereen juist gelukkig moet kunnen zijn met hoe die is. Echter kan ik niet bij de gedachte dat ik het zelf zou zijn maar komen de gedachtes wel telkens opspelen. Omdat ik wel vaak jongens leuk heb gevonden en gedate maar dit nooit echt tot een relatie is gekomen (ben nu 22) zocht ik ook daarin de bevestiging dat dat een teken zou zijn dan mannen me niet willen omdat ik lesbisch ben en het daarom dan stuk zou lopen. De gedachtes maken me gek en ik heb ook vaak gedacht dat als het zo zou zijn ik nog liever dood wil. Ik ben ergens opgelucht om hier eindelijk over te lezen omdat ik er nog nooit van had gehoord maar ben toch erg bang om naar de psycholoog te gaan ook omdat ik dacht/denk dat zij dan zouden zeggen dat ik lesbisch ben. Het belemmert mijn functioneren vaak en maakt mijn leven tot een hel, door de schaamte praat ik er ook niet graag met andere over en vind ik het ook lastig om uit te leggen. De afgelopen weken ben ik ook steeds meer op mezelf aan het letten of ik naar vrouwen kijk en krijg ik soms de raarste gedachte dat ik dan wellicht een vriendin wil zoenen terwijl ik dit absoluut nooit heb gewild of zou willen en vervolgens weer walg van de gedachte. Wanneer ik seksuele contacten heb gehad met een man stelt dit me even gerust maar dit is niet voor lange tijd voordat ik me weer helemaal gek maak met de gedachte dat ik toch lesbisch ben. Ik ben van mezelf al een overdenker en zie op dit moment ook gewoon even geen oplossing.

  2. Anoniem augustus 27, 2018 at 12:17 - Reply

    Beste Helmut
    Ik vind je reacties niet helemaal passen bij dit onderwerp. Ik zal ze dus verwijderen.

  3. Anoniempje augustus 20, 2018 at 16:55 - Reply

    Hoi Menno,

    Ik ben een meisje van 16 en een paar maanden kreeg ik in eens een gedachten of ik mischien op meisjes zou vallen!! Terwel ik hiervoor gewoon op jongens viel en ik altijd vriendjes heb gehad! Nu begin ik mezelf te controleren of ik dit echt wil en twijfel ik continu! Ik heb sins kort ook de gedachte dat ik mischien liever een jongen wil zijn!! Maar ik wil gewoon een meisje blijven! Maar waarom die gedachten dan?! Ik blijf continu maar twijfelen in mijn hoofd en ik word hier helemaal gek van!! Vroeger wist ik gewoon ik ben een meisje en ik val op jongens! En dan nog iets raars ik heb sins kort bij mensen die ik al lang ken maakt niet uit of het een jongen of een meisje is een raar gevoel het lijkt een beetje op verlieft zijn alleen word je hier heel naar en miselijk van en wil het helemaal niet,dat gevoel kan ook binnen 1 minuut weg zijn maar kan ook een paar uurtjes duren en daarna denk je echt van wtf waarom dacht ik dat?! Is dit allemaal dwang en hoor je dit vaker?? Ik begin mezelf echt te haten en denk vaker aan zelfmoord begin mezelf ook te krassen en als ik in de spiegel kijk voel ik me heel ongelukkig want ik zie gewoon de oude gelukkige ik alleen van binnen voelt het heel anders!! Ik krijg nu ook hulp en ga mischien in therapie hier voor!! Krijg ik ooit de oude ik nog terug??

    Ik hoor graag snel van je!! Groetjes een twijfelachting meisje.

    • Anoniem augustus 27, 2018 at 11:44 - Reply

      wat naar dat je zoveel last hebt van deze gedachten en vreemde gevoelens. Het komt zeker als OCD op mij over. En dat je dan vreemde dingen gaat voelen gebeurt daarbij ook vaker. Ik heb een andere meisje van 20 die er ook zoveel last van heeft en graag met een lotgente zou praten. Als jij dat ook wilt dan moet je me even mailen. menno@dwang.eu

      Het is zeker goed dat je nu hulp krijgt en behandeling kan zeker helpen.

  4. Anoniem mei 31, 2018 at 21:36 - Reply

    hallo menno

    Ik zal mijn verhaal even vertellen.

    Ik kamp mijn hele leven al met OCD. Ik ben na 11 jaar eindelijk af van mijn overgeef angst (soms ook om homo te zijn, maar niet ernstig) . Dat is goed zou u denken, maar alles is anders geworden nadat ik daar vanaf ben gekomen. Mijn brein moet ergens bang voor zijn en daarna 100% zeker zijn dat het gene waar ik bang voor ben niet in mij zit (bijvoorbeeld; virussen, ziektes) maar dit was even ter informatie. Ik ben nu 16 en heb in elke klas wel een meisje gehad waar ik een oogje op had. Elke keer als ik haar zag praten met een ander gast, voelde ik me somber omdat ze niet met mij wilde praten. Dus gaf ik het maar op. Uiteindelijk verwdijnt zo een verliefheid langzamerhand. Maar ik zat in de tweede en had niet echt een meisje gevonden die in mij geintreseert was. Dus de liefde liet ik achter me liggen. een paar maanden later lag ik lekker met een blij gevoel ik ben een filmpje te kijken maar oppeens kwam er een hele knappe gast in voor en kreeg ik een soort raar gevoel in me buik, alsof ik hem leuk vond. Ik drukte gelijk het filmpje weg en kreeg metteen een angst aanval. Het gevoel is bijna niet te beschrijven, na ja dat jaar heb ik dat gevoel alleen maar gehad, het lijkt wel een soort angstgevoel. Het gevoel leidt helemaal niet naar verliefdheid toe want als ik echt verleifd zou zijn zou ik met hem in contact willen komen, maar dat wil ik juist niet! ik ben nu bijna 16 en zit in de derde. Het gevoel was dat jaar veel aanwezig het maakte me depressief… maar in de 3de begon het beter te worden. Ik had namelijk een heel leuk meisje gezien waar ik dan ook veel mee appte ondanks me HOCD. In de tijd dat ik zo verliefd op haar was, was geen spatje van dat rare gevoel te ondekken. Ik voelde me weer vrolijk en het gevoel verdween! Ook moet ik zeggen dat ik op mn 11de al begon met mastruberen (op vrouwen natuurlijk ik was er helemaal weg van) nog steeds fantaseer ik over vrouwen en krijg ik daar inrecties van (nooit van manne gekregen) maar alles keerde weer terug omdat een paar vrienden van me homo noemen als bijnaam. Hierdoor werd ik weer onzeker en verloor ik de intersse in dat leuke meisje en kwam het nare zogenaamde aantrekkingsgevoel weer terug…

    weet u of dit iets te maken heeft met HOCD? ik maak me vooral zorgen omdat moment dat ik die gozer zag. Het leek op aanterkking maar de ene keer weet ik 100% dat het niks was en de andere keer maak ik me er weerzorgen over. Kunt u mij helpen of moet ik me toch echt zorgen maken.

    • menno oosterhoff juni 1, 2018 at 09:54 - Reply

      Je verhaal lijkt erg op H-OCD. Ik geloof niet dat er redenen zijn voor je om je echt zorgen te maken over je sexuele geaardheid.

  5. unkown mei 31, 2018 at 20:54 - Reply

    ik had al eerder last van HOCD omdat ik op een avond een keer in filmpje keek en een goed uitziende gozer voorkwam in dat filmpje voelde ik me een soort aangetrokken tot hem, maar ik wilde absoluut niet iets met hem te maken hebben (seks). ik heb altijd op vrouwen gemastrubeerd (nog steeds) en ik krijg ook inrecties van vrouwen (nooit van mannen) maar even terug bij af. Ik voelde me een soort aangetrokken door hem, maar niet verliefd. want als ik echt verliefd ben voel ik me blij en wil ik bij haar zijn en haar zien, maar bij hem juist niet. Ik wilde dat filpmje nooit meer zien. TOT DAT ik me na een jaar hard worstelen met me angst (ik ben een ocder) me erover heen zette en ik nergens meer last van had! ik kon naar elk flmpje kijken zelfs dat filmpje want ik wist toch dat het nep was, maaar toen kwam ik in een klas waar het woord homo erg grappi was. (ik slecht er ook mee) maar deze keer noemde ze mij heel vaak voor de grap “homo” en eerst interseerde me het niks, maar uiteindelijk zeiden ze het alleen maar (het was een bijnaam niet pesten) en door dit zakte ik weer terug bij af en herhaal ik elke dag weer dat moment dat ik in me bed een filmpje zat te kijken en dat ik me aangetrokken voelde tot die gast.

    Ik weet het niet meer ik weet in ieder geval wel dat ik op meisjes val (mastruberen, verliefd)

    kunt u mij helpen (en al zou ik me aangetrokken voelen door die gast ben ik dan homo?)

    • menno oosterhoff juni 1, 2018 at 09:56 - Reply

      Volgens mij is dit dezelfde vragensteller als hierboven. Ik zie hier geen reden in om aan homosesksualiteit te denken.

  6. Maikel maart 21, 2018 at 17:05 - Reply

    Goede middag Menno,

    Ik ben Maikel en ben 25 jaar oud.
    5 weken geleden is mijn vader van 55 uit de kast gekomen. Mijn moeder wist het waarschijnlijk al 5 jaar. En mijn broertje was het afgelopen jaar aan het twijfelen erover. Nu kreeg ik van mijn broertje te horen dat mijn vader en moeder gingen scheiden. Zelf had ik hier niets van gehoord omdat ik zelf niet meer thuis woon. Ze wouden niks tegen mijn broertje zeggen waarom, dus ben ik naar ze toe gegaan en op een nogal boze maar duidelijke manier gaan vragen wat er aan de hand was. Ik woon trouwens samen met mijn vriendin in de schuur langs het huis van mijn ouders. Ik heb toen mijn woordje gedaan bij mijn ouders. Mijn broertje opgebeld of hij pizza luste en die toen voor ons besteld. Toen de deurbel ging heb ik open gemaakt en stormde mijn vader huilend bij mij naar binnen. Op dat moment kwam hij toen ook echt uit de kast. Ik werd er nogal door overrompeld maar heb hem getroost en gezegd dat ik het accepteer. Mijn broertje opgebeld dat hij naar mij moest komen en hem uitgelegd wat er nou allemaal precies aan de hand was. 2 dagen later stond mijn broertje bij mij voor de deur en zei tegen mij dat hij heel zijn leven lang het gevoel heeft gehad dat mijn vader mij altijd op de eerste plaats heeft gezet. En begon ik wat gekke gedachtes te krijgen. Hij kwam als eerste naar mij toe om te zeggen dat hij homo was. Hij heeft mij altijd op nummer 1 gezet. Kwa innerlijk ben ik als 2 druppels water mijn vader. Dus ja als mijn vader homo is. Zou ik dat ook eens kunnen zijn. Maar ik heb vroeger nooit gevoelens gehad voor mannen ik heb er zelfs nooit naar om gekeken. Ik kan natuurlijk wel zeggen of iemand knap is. Maarja wie kan dat niet. Ik heb het er met mijn vriendin en met mijn moeder over gehad maar die zeggen dat ik nergens bang voor hoef te zijn maar toch komt de gedachte stiekem de hele tijd naar boven. En kan ik er af en toe ook best misselijk van worden. Nou heb ik verhalen op gezocht die een beetje te vergelijken waren met die van mij. Maar die zijn er helaas niet. Maar ik weet wel dat als ik een mooie vrouw langs zie lopen met een mooi kontje, dat me nek nog steeds 360 graden kan draaien haha. Maar normaal een serie kijken met mijn vriendin zonder er over na te denken lukt me dan ook weer niet. Ik zou hier graag van de gedachtes af willen want nu ben ik alleen maar bang dat ik op latere leeftijd mijn vriendin misschien wel net zoveel pijn aandoe als dat mijn vader bij mijn moeder heeft gedaan. Hoe kom ik hier vanaf?

    • Menno Oosterhoff maart 28, 2018 at 17:14 - Reply

      Ik begrijp, dat zoiets je onzeker kan maken, maar dat is niet nodig. Je vader heeft vast al veel langer geworsteld met zijn gevoelens en 30 jaar geleden was er nog veel minder acceptatie. Er is geen enkele reden aan te nemen dat jij nu ook opeens homo zou zijn of op late teeftijd daarachter komt. Ik hoor je niet zeggen dat je je seksueel overheersend tot mannen aangetrokken voelt. Ik begrijp dat je erdoor van slag bent maar ik zou me niet teveel het hoofd op hol laten jagen.

  7. Marloes februari 1, 2018 at 12:04 - Reply

    Menno,

    Een aantal keer heb ik een rare intrusie gehad waarbij ik een beeld zag maar ook geur. (althans zo voelde dat).
    Nu ik dit schrijf herinner ik mij dat ik vaker een ”dwang geur” koppelde aan een hele normale geur. Dit maakt zo een intrusie des te enger en realistischer maar met de werkelijkheid heeft het desondanks niks te doen….

    Zo kan ik een persoon waarbij ik HOCD dwang heb totaal niet aantrekkelijk vinden, de dwang verdwijnt naar de achtergrond, maar ineens zo een rare, sterke dwang, inclusief een ”geur sensatie” waardoor je twijfelt???

    Kan dit bij dwang horen? Je had het ook ergens over een gevoelswaan?

    • Marloes maart 14, 2018 at 23:33 - Reply

      De reactie op mijn reactie is weg, heeft dat een reden? Ik had het antwoord overigens hier zelf al gegeven maar ook die reactie is weg.
      Ik lees een en ander soms nog even na, niet zo vaak meer.

      Het kwam erop neer dat ”geur” ook mee kan doen met dwang.

  8. Anoniem januari 3, 2018 at 19:35 - Reply

    Hi Menno,

    Ik ben een vrouw van 25 jaar en woon samen. Het laatste half jaar heb ik het erg moeilijk. Sinds juni kamp ik met naar mijn mening HOCD. Ik google veel over HOCD, lesbisch zijn en hoe ik hiervan af kan komen. Ik vind het allemaal maar moeilijk. Mijn vriend is erg begripvol en zegt dat ik mij niet druk moet maken. Ik ben in juni begonnen met therapie, maar drufte mijn angsten niet aan mijn therapeute te vertellen. Ik was bang dat zij zou bevestigen dat ik lesbisch ben en ik wil dat helemaal niet zijn. Ik moet eerlijk toegeven dat lesbische vrouwen mij altijd een beetje oncomfertabel hebben gemaakt, maar in mijn mening is dat meer hoe ik ben opgevoed. Ik vind uiterlijk erg belang en kijk graag naar de kleding van mensen, etc. In de laatste twee sessies met mijn psycholoog heb ik de diagnose: homoseksuele dwangedachten gekregen, aangezien ik haar heb verteld dat mijn dagelijkse leven soms een mentale marteling is. De ene keer weet ik zeker dat ik 100% hetero ben en de andere keer twijfel ik erg. Ik werk aan het accepteren van mijn gedachten en dat gaat goed. Zelfs als mijn angsten super erg zijn, dan lujt het mij tegenwoordig om niet door te slaan en daar ben ik blij mee. Wat mij nu juist angstig maakt is dat het nu ineens lijkt alsof ik wel aangetrokken ben tot meisjes en ik de gedachten leuk en spannend vind. Dit wil ik helemaal niet en dit zorgt weer voor angsten. Ik heb het gevoel alsof het nooit ophoudt en ik wil gewoon terug naar hoe ik was. Ik blijf ook maar in mijn verleden zoeken naar bewijzen dat ik bijvoorbeeld echt lesbisch ben en ik heb een hele lange tijd getest en dan werd ik er misselijk en oncomfortabel van. Ik snap nu niet waarom het ineens zo anders is. Is dit iets wat hoort bij het verwerken van HOCD of zit er meer achter?

    • menno Oosterhoff januari 9, 2018 at 16:17 - Reply

      het hoort er allemaal bij. Ook dat als je wat minder gespannen bent dat dan weer de gedachten op komt , maar misschien vind ik het toch wel leuk.
      De gedachten niet serieus nemen en niet gaan controleren of checken etc want dan ben je er veel te veel op gespitst.
      Succes.

  9. Mike januari 2, 2018 at 00:50 - Reply

    Hallo,

    Op een dag zat ik bij de buurvrouw die gay is en met een buurman. Werd een grapje gemaakt dat ik niet durf uit de kast te komen.

    Ik begon mij slecht te voelen en kreeg paniek en angst aanval. Ik heb 3 a 4 dagen depressief, niks eten, op internet afgezocht voor kenmerken of ik homo kan zijn.

    Daarna heb ik het een beetje laten varen en ging het iets beter. Maar de gedachten blijft dagelijks. het lijkt mij niet los te laten dat ik misschien homo kan zijn.

    De eerste dag dacht ik nee toch het zal niet. Ik heb al jaren last van depressief klachten en angstig zijn bij sociale plekken. Voel me onzeker over mij uiterlijk en voel me dan ook geen echte man. (dat is aantal keren tegen mij gezegd) Je bent geen man. Homo ook wel. Dat heb ik overigens zelf ook gezegd in mijn jongeren jaren als scheldwoord.

    Ik ben 28 en ben mij zelf al een tijdje kwijt. Minderwaardigheidcomplex ADD negatief zelfbeeld en onzekerheid over mijn uiterlijk.
    Ik ben een iets wat vrouwelijke man( Maar innerlijk ben ik toch wel mannelijk) Maar ook wel gevoelige man. Ik heb altijd vrouwen heerlijk gevonden en kon goed seks hebben met ze.

    Ben ik nu homo aan het worden en probeer ik het weg te stoppen? Geen idee meer. Omdat ik mij zelf toch al kwijt was ben ik nu gaan twijfelen of dat het is. ( homo zijn). Laat mij niet los en seks met vrouwen en opwinding is ook zo goed als weg.
    Als ik een meisje die ik leuk vind kus of aanraak word die hard maar ga ik door dan lukt het niet meer omdat ik er aan denk.

    Wil van het gevoel af homo te zijn. Want maakt mij ongelukkig. En steeds als ik gevoel heb hetero te zijn spring ik een gat in de lucht.

    Zie mij zelf niet leven met een man of seks te hebben. Die angst maakt mij gek. Wil gewoon weer die jongen zijn die op zoek gaat naar vrouwen en seks daar mee kan hebben zonder angst van homo te zijn of onzekerheid dat ik niet mannelijk genoeg ben voor zo een vrouw.

    Heb ik mij zelf 28 jaar voor de gek gehouden. Dat lijkt mij echt onwaarschijnlijk.

    Is dit Hocd of ben ik ontkenning?

    • Anoniem januari 9, 2018 at 14:47 - Reply

      Het lijkt me echt h-OCD.

    • menno oosterhoff januari 9, 2018 at 14:47 - Reply

      Het lijkt me echt H-OCD

  10. Anoniemm december 30, 2017 at 01:11 - Reply

    Hallo Menno,

    Sinds 1,5 maand last van H-OCD klachten. Alle kenmerken van H-OCD zijn op mij ook van toepassing. Denk aan: continu checken of je wel opgewonden wordt, continu checken of je bepaalde gevoelens hebt bij een man/vrouw, continu je verleden checken, continu de angst ineens homo te zijn of te worden.

    Nu ben ik via dit forum op de website van ‘yourbrainonporn’ beland en ik vrees dat ik mijn H-OCD klachten te danken heb aan het veelvuldig gebruik van porno. Porno kijken doe ik namelijk al vanaf mijn 11e en dit is een uit de hand gelopen dingetje geworden voor me. Op mijn 11e begon het met normale hetero porno, maar al snel ging dit naar female domination, sissy, gangbangs en forced bi filmpjes. Gay porno nooit gekeken en word hier ook niet opgewonden van. Toch weet ik eigenlijk zeker dat de steeds extremer wordende porno mijn brein hebben aangetast en dat ik hierdoor H-OCD klachten van heb opgelopen.

    Wat is uw beste advies? Naar de huisarts gaan om alleen de H-OCD klachten kenbaar te maken? Of juist het veelvuldige pornogebruik aan te geven bij de huisarts (mogelijke pornoverslaving?) Of zou ik het allebei kenbaar moeten maken?

    Wat zou de beste methode volgens u zijn om deze klachten (na alle waarschijnlijk door het veelvuldig gebruik van porno) te verminderen? Ik las op nofap.com dat het goed is om bijvoorbeeld 3 maanden niet te masturberen, zodat je brein weer geheel schoongemaakt kan worden. Is dit een goede optie of is het verstandiger dit eerst aan te kaarten bij de huisarts?

    Groet.

    • menno oosterhoff december 30, 2017 at 12:29 - Reply

      Ik ben geen deskundige wat betreft pornoverslaving, dus of een aantalm maanden je onthouden van masturbatie goed is weet ik niet en ik weet ook niet of het haalbaar is. dat veelvuldig prona kijken het risico op H-OCD vergroot hoor ik meer. De vraag is wat nu het groootste probleem is > De H-OCD of de porno-verslaving. Ik denk dat je gewoon open kaart moet spelen met de huisarts en hem vragen waar je het beste heen kunt.

    • Anoniem december 30, 2017 at 12:31 - Reply

      Ik zie dat je 17 bent. Dan zijn de mogelijkheden beperkter. Misschien word je snel 18/ op onze website kun je kijken waar je terecht zou kunnen.

      • Anoniemm december 30, 2017 at 14:17 - Reply

        Nee, ik ben geen 17. Ik ben 19 jaar en wordt in mei 20. Welke site bedoeld u?

  11. Anoniemp november 22, 2017 at 20:20 - Reply

    Hallo Menno,

    Ik heb nu 1 1/2 maand last van een soort rare gedachte in mijn hoofd, dat zich afvraagt of ik geen homo ben. Deze gedachten kwamen nadat ik een collega op werk sprak en opeens kreeg ik een soort spanning door mijn lichaam, en ik vroeg bij mijzelf af, wat is dat? Ik ben toch niet verliefd? Ik kwam thuis van werk en dacht dat het morgen wel zou verdwijnen, maar helaas. De gedachten gingen niet over die jongen, maar over wat het nou is, en of ik nou homo ben. Op mijn 13e heb ik ook last gehad van zoiets dergelijks, precies hetzelfde, maar dit ebde weg nadat ik een therapie kreeg bij mijn psycholoog. Ik ben nu 17, en heb tussen mijn 13e en 17e geen opwinding gehad bij jongens, en alleen maar bij meisjes. Maar omdat dit nu in mijn hoofd zit kijk ik overal geforceerder na, bijvoorbeeld naar een jongen op tv, om een soort geruststelling te krijgen dat ik dan geen erectie zou krijgen(wat ook nooit het geval is). Het is zelfs zo erg dat ik een soort van geruststelling nodig heb om mij beter te voelen. Ik voel me namelijk niet fijn, en bij de gedachte dat ik homo zou zijn, voel ik mij alleen slechter en slechter. Ik word er zelfs verdrietig van. Elke keer dat ik met een jongen praat, krijg ik weer dat rare gevoel van spanning. Wat nou als het weer gebeurd? Daarom wil ik ook graag ieder contact vermijden met hetzelfde geslacht. Wel moet ik hier bij zeggen dat ik eerder last heb gehad van dwang/angst problemen. Ik was bang voor de dood, lucht, glas noem het maar op en moest altijd geruststelling krijgen. Mijn vraag is, is dit H-OCD? Want mocht dit zo zijn, ga ik toch maar weer in therapie met een psycholoog. Mijn probleem is wel permanent, ik word er mee wakker, en ik ga er mee naar bed. Tussendoor vergeet ik het af en toe weer even , en dan schiet het weer binnen. Ik word er nu na 1 1/2 maand helemaal gek van.

    Gr

    • Menno Oosterhoff december 3, 2017 at 14:04 - Reply

      Met de zekerheid die mogelijk is alleen op een email durf ik wel te stellen dat het H-OCD is. Alle kenmerken passen daar precies bij

      • Jeffrey december 5, 2017 at 12:55 - Reply

        Hallo Menno,

        3 weken geleden voelde ik me ineens zeer persoonlijk aangevallen, nadat ik op Facebook werd geconfronteerd met een programma dat binnenkort op de buis komt. Het betreft een programma dat gaat over jongens en meisjes die geholpen worden met hun ‘coming out’. Ik heb in mijn leven altijd meisjes leuk gevonden (ik ben 19 jaar) en heb nooit iets gevoeld voor jongens. Toch trok ik me het persoonlijk aan en ben vervolgens op Google gaan zoeken naar kenmerken van een homo. Deze informatie maakte me beangstigend, zonder dat het persoonlijk op mij betrekking had. Ik zit sinds 3 weken dus met een depressief gevoel en ben bang om homo te zijn/worden, terwijl hier helemaal geen aanwijzigingen naar waren. Voordat ik geconfronteerd werd met dit bericht zat ik gewoon lekker in mijn fel en was ik niet met dit onderwerp bezig. Nu kijk ik geforceerd naar jongens en meisjes, om te kijken of ik opgewonden wordt en of ik emotioneel iets voel. Ook zoek ik continu naar informatie op het internet om mezelf maar gerust te stellen dat ik geen homo ben, maar hoeveel bevestiging ik ook krijg, bij iets wat tegen me kan werken raak ik alleen maar meer gestresster en angstiger. Ik ben er helemaal klaar mee en ik weet ook helemaal niet meer wie ik zelf nou eigenlijk ben en bij welk geslacht mijn interesses liggen. Het maakt me angstig, terwijl ik hiervoor duidelijk voor mezelf wist dat ik alleen op vrouwen viel. Kunt u iets hiermee?

        • Die ene boi december 9, 2017 at 22:43 - Reply

          Jeffrey, ik ben 16 jaar, ik heb hetzelfde gevoel als iedereen hier maar ik raad je aan om te stoppen met op te zoeken,dit is echt het slechtste wag je kan doen.. alles wat er op staat slaat op niets, ik moest van mijn psycholoog hier mee stoppen en een dagelijks pieker kwartier inlassen, dan neem ik men schrijfblok en begin ik te denken waarom ik wel of niet homo zou zijn en noteer ik dit en als men kwartier om is stop ik, serieus dat helpt echt!!!

          • Jeffrey december 11, 2017 at 14:08 - Reply

            Thanks man,

            Nog andere tips gekregen van je psycholoog, die zeer bruikbaar zijn?

        • menno oosterhoff december 14, 2017 at 15:28 - Reply

          Beste Jeffrey
          Naar alle waarschijnlijkheid heb je last van obsessieve onrust over je seksuele geaardheid. Dan ben je geen homo , maar heb je last van obsessieve twijfel. Het beste is de gedachtes niet serieus te nemen, te laten vervliegen en zeker niet geruststelling te gaan zoeken of te gaan controleren of je gevoelens nog wel hetero zijn of te googelen. Van zoeken naar zekerheid wordt het niet beter.

  12. Jeroen november 2, 2017 at 00:48 - Reply

    Goedendag menno,

    Ik heb al een tijdje last van h-ocd. Maar ik heb gemerkt als ik uitga naar een discotheek dat ik daar geen last van heb. En dat ik weer opgewonden word van dames die ik zie dansen. En dat ik dan totaal niet denk aan jongens of homos. Hoe kan dat komen ?

    • Anoniem november 13, 2017 at 16:12 - Reply

      Hee Jeroen,

      Ik heb exact hetzelfde. Hoe zit dit verder bij jou

      • jeroen december 1, 2017 at 15:28 - Reply

        hee ,

        Ja met me H-ocd denk ik over alles bij na. Maar zo ben ik ook als persoon zelf. Maar als ik toch uitga en of met een meid ben aan het chillen etc. Denk ik er veel minder tot niet na! Zoals bij het uitgaan voel ik me aangetrokken door die meiden die daar dansen etc. geeft me toch een goed gevoel man. Maar de volgende dag ben ik weer aan het spacen!!…

    • Anoniem december 3, 2017 at 14:02 - Reply

      Omdat dan de feitelijk aantrekkingskracht die van vrouwen uitgaat op heteroseksuele mannen kennelijk overheerst boven de spookgedachten over homoseksueel zijn. Dat zijn namelijk obsessies zonder werkelijke inhoud.

      • Anoniem december 18, 2017 at 02:43 - Reply

        hoe zit het nou met je h-ocd?? heb je hulp ??

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.