Dag van de Dwangstoornis: een warm bad

12 mei 2017 te Utrecht

Nerveus en gespannen, dat waren veel mensen die naar de Dag van de Dwangstoornis wilden gaan. Met name de lotgenoten waren gespannen, sommigen waren vrijwilligers die het mede hadden georganiseerd maar de meesten waren bezoekers die na veel wikken en wegen, veel welles/nietes toch de stap hadden genomen om te gaan. Zo’n dag die zo belangrijk was voor meer bekendheid geven aan OCD mocht en kon toch niet gemist worden.

In het begin van de inschrijvingen volgden een enkele aanmelding. Oh jee, zou er wel genoeg interesse zijn en/of gegadigden die het aandurfden de stap naar zo’n dag te wagen? Gaande weg druppelden er meer aanmeldingen binnen, hulpverleners, zorgaanbieders, geïnteresseerden, lotgenoten, zelfs tv-makers kregen interesse.

Een warm bad

En toen was het zover, vrijdag 12 mei 2017! Inmiddels waren er zoveel aanmeldingen dat er een stop op was gezet na 200 en er was zelfs een wachtlijst voor mensen die nog benaderd konden worden mochten er afmeldingen zijn. Wat een animo en wat een interesse in deze dag ook bij de hulpverleners.

Er waren er velen die flyers stuurden voor in het flyerrek en er stonden met een stand vol informatie, zelf ook de workshops bijwoonden en daar de praktijk hoorden die ze zo vaak in theorie hadden gezien en gelezen. Onder de indruk waren van de sprekers die ervaring hadden met de OCD en er kwam zo steeds meer begrip en besef wat OCD in het leven van iemand betekende en hoe beperkend en ingrijpend het ook is om met OCD in één huis te wonen met ouders of broertjes/zusjes. Hoezeer de OCD levens beperkten in de dagelijkse dingen, werken, hobby’s, relaties en noem maar op.

Vals Alarm van Menno Oosterhoff

Er heerste een enorm goede sfeer, er was sprake van een verbinding, een saamhorigheid die je gewoonweg voelde bij binnenkomst en menigeen vond het een “warm bad” waar je in terecht kwam. Iedereen begreep iedereen en ook de hulpverlening was nu één van de velen en waren er niet als hulpverleners maar als geïnteresseerden in de mensen met dwang. Hoe mooi hun vragen te kunnen beantwoorden uit de praktijk, de ervaringen te delen die mensen dagelijks tegenkwamen en hoe mooi om te zien hoeveel meer begrip er daardoor ook ontstond. Lotgenoten die elkaar steunden en elkaar opzochten, gezichten te zien en stemmen te horen bij de vele berichten die op de Facebook OCD en Facebook OCD familieleden groepen waren gezet.

Mooie verhalen, goede sprekers, interessante workshops gegeven door ervaringsdeskundigen en deskundigen last but not least de leader van alles Menno Oosterhoff te horen spreken en te mogen meemaken hoe zijn boek uitkwam. Het boek Vals Alarm waarin zoveel informatie staat waardoor er veel meer begrip kan komen voor OCD en waar hij en zijn vrouw zo kwetsbaar hun ervaringen en verhalen delen hoe het is te leven met een dwangstoornis in de praktijk en in het gezin. Door zo open te zijn, volgen er steeds meer lotgenoten die open durven te zijn, de schaamte voorbij hun verhaal ook durven te doen, hulp durven te zoeken voor hun problemen.

Doel ruimschoots behaald

Het doel van deze dag, meer bekendheid en begrip voor OCD om zo sneller behandeling en betere behandeling te krijgen, is ruimschoots behaald. Er waren direct al vragen of de dag herhaald zou worden en of dit hopelijk ook volgend jaar of jaarlijks een dag kon worden omdat OCD zoveel meer aandacht verdien en nodig heeft. Zowel lotgenoten als hulpverleners hadden een geweldige dag, de reacties zijn meer dan positief en de dag is zeker voor herhaling vatbaar!
Petje af voor de organisatie die in handen lag van enkele vrijwilligers en het bestuur van de stichting Dwangstoornis.

Met dank ook aan alle sponsors en mensen die gedoneerd hebben, die het samen mogelijk maakten om deze dag te realiseren.

Photo credit: Stichting Dwangstoornis
By | 2017-11-19T16:34:09+00:00 5 juni 2017|Categories: Ervaringsverhalen|4 Comments

About the Author:

Moeder van een jong volwassen zoon met een ernstige dwangstoornis. Wil werkt als vrijwilliger bij Stichting Dwangstoornis en is als contactpersoon bereikbaar voor vragen.

4 Comments

  1. Jos maart 31, 2018 at 19:01 - Reply

    Interresant mijn moeder heet ook Wil en ik heb al een dwangstoornis vanaf mijn 14e en krijg geen goede begeleiding over hoe verder,want ze laten mij de keuze maken.
    Vindt die in Groningen (gespecialiseerde GGZ) de juiste keuze ( neurofeedback etc.)
    Oh ben al 46 hoor!!!
    En heb 18 jaar Clomipramine-retard gebruikt zonder begeleiding.
    Ging fout ,omdat ik vanwege de afvlakking van het gevoel ging drinken en blowen in combinatie met de AD.

    Gr. Jos.

    PDDNOSS , OCS en persoonlijkheidstoornis.

  2. Anoniem juni 6, 2017 at 14:32 - Reply

    Mooi verslag. Was ik ook maar gegaan maar soms is een drempel net wat te hoog…..

  3. Ineke van Rijnbach - Inkenhaag juni 6, 2017 at 10:23 - Reply

    Heel mooi verwoord Wil. Dankjewel voor dit verslag. Ik heb deze dag zo ervaren zoals jij het beschrijft. Heel veel mooie mensen ontmoet en gesproken. Ik hoop ook dat het haalbaar is deze dag jaarlijks te laten terugkomen. Het is zo belangrijk om OCD meer bekendheid te geven. Daar zet ik me dan ook voor 100% voor in.

  4. Anoniem juni 5, 2017 at 22:06 - Reply

    Wil, wat een ontroerend mooi verslag, Dank je wel. Kit

Leave A Comment