Mijn partner Jan en ik gaan met de auto naar Zwitserland voor de bruiloft van mijn nichtje. Bij mij neemt in de week voor vertrek de spanning meestal toe en krijg ik meer last van dwanghandelingen en stress. Jan heeft meestal moeite met slapen, waardoor zijn dwanggedachten en angsten toenemen.

Jan en zijn dwang

Het gaat heel goed met Jan. De laatste maanden zijn de dwanggedachten steeds meer afgenomen doordat hij heeft geleerd ze te laten komen en gaan. Hij werkt de gedachten uit met behulp van een cognitief gedachteschema. Ook kan hij zijn frustraties goed de baas en uit ze veel minder. Dit heeft positieve invloed op zijn humeur.

Jan heeft heel veel baat gehad van de therapie in De Overwaal in Nijmegen en heeft zelfs een datum gepland voor het eind gesprek. Wat opvalt is dat hij totaal niet bezig is met ons vertrek en ik hoor hem ook niet over angst voor het niet kunnen slapen. Hij slaapt de nacht voor vertrek goed en ook bij de familie in Zwitserland gaat het slapen prima. Ik vraag hem of hij helemaal niet gedacht heeft aan zijn “slaap probleem”. Hij zegt er wel kort aan te hebben gedacht, maar dat hij er niet angstig van werd. Ik ben trots op hem!

Ineke en haar dwang

Wat bij mij opvalt, is dat ik rustig naar het vertrek toe leef. Ik maak wel een prioriteitenplanning; wat moet ik, wat wil ik, wat mag ik en wat kan wachten tot na de vakantie. Daarnaast maak ik lijstje wat ik per dag aankan en plan voldoende rustmomenten in. Er valt geen stress over me heen en ik heb bijna geen last van dwanghandelingen. Ook niet bij de voor mij zeer gevoelige onderwerpen zoals paspoorten, creditcard en betaalpassen. Ik heb wel een meeneemlijstje gemaakt, zodat ik net voor vertrek af kan strepen of ik niets vergeten ben. Het inpakken heb ik de avond voor vertrek gepland, zodat ik niet telkens hoef na te denken of alles wel in de koffer zit. Er ligt wel al van alles klaar, dingen die ik in de loop van de week in mijn handen of gedachten krijg en die mee moeten.

Op reis

Ook tijdens de reis gaat het heel goed. We zijn beide relaxt en niet gehaast. Ook niet als we in de file komen en het erg druk is op de weg. Tijdens pauzes blijven we kalm. Freddy, ons hondje is ook mee en we genieten van het kort strekken van de benen tijdens zijn uitlaatmoment. Bij mij is er geen angst om overvallen te worden of bestolen te worden en Jan is niet ongeduldig en gefrustreerd. Ook mijn angst om met autopech aan de kant van de weg te staan, komt niet opzetten.

Bruiloft

De dag na aankomst is direct de bruiloft. Ik heb de dag van de reis mijn middagslaap overgeslagen. Ook de dag van de bruiloft kan ik ’s middags niet naar bed. Het is spannend hoe ik deze dag ga doorstaan. Eén keer overslaan gaat nog, maar twee keer merk ik direct. Ik hou er dus rekening mee dat ik kwetsbaarder ben voor prikkels en daardoor wel wat last kan hebben van dwanghandelingen en -gedachten. Toch gaat het goed, ik ben wel vermoeid maar raak niet overprikkeld.

Verblijf

Omdat we bij familie verblijven, is de kans dat ik overprikkeld raak groter dan wanneer we samen zijn. Ik doe mijn best bij mezelf te blijven en me niet teveel aan te trekken van anderen. Meestal lukt dat, soms ook niet. Dan vraag ik Jan om met te helpen en we bespreken mijn gedachten en gedrag. Dat werkt erg verhelderend. We gebruiken de gedachteschema’s uit de therapie die Jan volgt. De gedachten gaan meestal over me afgewezen voelen, vooral na kritiek of als iemand een andere mening heeft dan ik. Ik ga daar de komende tijd weer meer mee aan de slag, eens kijken of ik daarin weer een stap verder kan komen.

Ik wil altijd dat alles goed is en voelt en anders dreigt de wereld te vergaan voor mijn gevoel. Totaal niet reëel natuurlijk. Ik ben een mens van vlees en bloed en ik mag fouten maken.

Thuiskomst

Ondertussen zijn we weer thuis en kijken terug op een fijne week.

Photo credit: Mysticsartdesign via Pixabay (license) – adaptation