Een jaar lang dacht ik dat ik pedofiel was

Groinal sensations

Ik ben een man van 28, gelukkig getrouwd en trotse vader van twee kinderen, maar ik kon die angst niet van me afzetten. Pas nu begin ik in te zien dat het mijn dwanggedachten waren die mij daarvan overtuigden. Naast de verwerpelijke gedachten zorgde ook mijn lichaam ervoor dat ik keer op keer van slag raakte. Bij het denken aan of het zien van kinderen ervaarde ik namelijk regelmatig tintelingen, schokjes en spasmen in mijn penis. Het meest frustrerende was dat ik mezelf ook moest controleren: voel ik nu wat? Waarom voel ik een lichte erectie? Raak ik nu seksueel opgewonden?

Dit resulteerde in een enorm schuldgevoel, een laag zelfbeeld en weinig seks met mijn vrouw. Ik durfde vaak simpelweg geen seks meer te hebben, omdat ik bang was dat mijn seksuele opwinding veroorzaakt werd door gedachten aan of het zien van kinderen. Als ik seks zou hebben met mijn vrouw dan zou dit bewijzen dat ik dus wel echt opgewonden was geworden van kinderen.

Pavlov-effect

Na veel gesprekken met een psychiater, een therapeut en een seksuoloog ben ik gerustgesteld. Ik ben geen pedofiel. Ik kan opgewonden raken van mijn vrouw, waar een pedofiel enkel en alleen belangstelling heeft voor kinderen. Ik heb ook geleerd dat alles wat met seks te maken heeft je lichaam en/of je penis kan triggeren. Op den duur creëer je zelfs een Pavlov-effect; alleen al bij het horen van een naam van een kind of het zien van een normale foto krijg je dan een fysieke reactie of een bepaald gevoel. Hoe alerter je bent, hoe sterker dit kan zijn. Ook je gevoel kan je misleiden.

Ook mijn eigen gevoel misleidde me. Op den duur dacht ik dat ik opgewonden werd van een meisje in een strakke broek. Grote paniek natuurlijk. Maar na een sessie met mijn therapeut begreep ik dat mijn brein (onbewust) associaties kan maken met bijvoorbeeld mijn eigen vrouw in een strakke broek. Zo maakt je brein continu associaties. Je brein is zo’n complex iets! Niemand heeft daar de maximale controle over!

De gedachten verdwijnen weer

Ik dacht echt dat ik pedofiel was, maar de seksuoloog, de psychiater én de therapeut hebben me duidelijk gemaakt, dat er sprake was van een obsessieve angst en indringende gedachten en niet van pedoseksualiteit.

Laat de gedachten en gevoelens maar komen. Je hoeft er niet tegen te vechten. Laat ze maar hun gang gaan. Eens verdwijnen ze weer. Laat je niet gek maken door je gedachten!

Ik wilde mijn verhaal graag doen in de hoop, dat anderen die lijden onder hetzelfde zich erin herkennen en zich erdoor gesteund voelen. Ik heb ervoor gekozen om dit anoniem te doen, omdat het erg persoonlijk is en omdat het te kwetsbaar voelt dit onder mijn eigen naam publiek te maken.

Photo credit: Jake! Jake! I gotta pull over. via photopin (license) – adaptation

Reactie Menno Oosterhoff
Lichamelijke sensaties in het kruis komen veel voor bij pedoseksuele intrusies. In het Engels worden ze “groinal sensations” genoemd.
Als iemand overmatig gefixeerd is op het afwezig zijn van lichamelijke verschijnselen van seksuele opwinding dan kan hij juist allerlei verschijnselen gaan krijgen en waarnemen.

By | 2017-11-19T16:34:17+00:00 22 mei 2016|Categories: Ervaringsverhalen, Pedoseksuele OCD|33 Comments

About the Author:

Deze auteur blijft graag anoniem. Het is erg belangrijk dat mensen in de openbaarheid treden met problemen, voor meer begrip, kennis en herkenning. Wil je ook je ervaringen beschrijven, dan kan dat ook onder een pseudoniem of anoniem.

33 Comments

  1. Lai januari 29, 2018 at 20:05 - Reply

    Hoi! Ik vroeg me af of dit ook kan zijn met seksuele gedachten over mensen met je eigen leeftijd, die je eigenlijk niet wil. Want ik ben (geloof ik) aseksueel (daar zijn veel aanwijzingen voor) maar ik heb wel veel van die gedachten en soms ook tintels (ik ben een meisje). Ik weet wel zeker dat ik OCD heb in veel vormen, maar ik kan niet goed het onderscheid maken tussen OCD en echt, want mensen zeggen dat het normaal is “om erover na te denken en te fantaseren” terwijl het voor mij echt niet als natuurlijk en gewenst voelt! Weet u hier meer over?

    • Menno Oosterhoff februari 6, 2018 at 19:00 - Reply

      Beste Lai
      Seksuele gedachten die je niet wilt zijn wat anders dan fantaseren. Dus in die zin kunnen het heel goed intrusies zijn

  2. Alex januari 15, 2018 at 19:45 - Reply

    Hallo. Wat een herkenbaarheid allemaal!! Ik heb zelf al zo’n 30 jaar last van intrusies. En al die tijd nooit over durven praten. Pas twee jaar geleden de stap genomen en hulp gezocht. Het gaat inmiddels stukken beter met me. Van dwangmatige handelingen naar intrusies, allerlei gedachten waar ik juist bang voor ben dat ik dat zou willen. Heel erg. En hoe meer angst, juist dan komt de intrusie. Nu sinds een half jaar ook last van fysieke intrusies, met name in mijn kruis. Heel erg schrikken. Ik vind het vreselijk en het brengt mij enorm aan het twijfelen over wie ik ben. Terwijl ik eigenlijk erg goed weet wie ik ben en wat ik wel en juist niet wil. Het lijkt erop dat mijn dwang me in de greep probeert te houden. Wat ik hier lees komt mij zo ontzettend bekend voor. En sterkt mij enorm, juist omdat er zo weinig over te vinden is.

  3. Chris juli 31, 2017 at 13:59 - Reply

    Hallo Daina,
    Het is even onduidelijk wie je precies bedoelt maar met mij gaat het in ieder geval beter als toen ik vorig jaar hier voor het eerst reageerde.

    Ik sta inmiddels al een poosje op de wachtlijst voor een behandeling bij Virenze in Maastricht.

    Voor mij persoonlijk geeft het geloof aan G’d hoop…en ook het delen van dit probleem bij vrienden! Het geeft een enorme verlichting om te merken dat vriendinnen die zelf al kinderen hebben…..mij niet als “slecht”te zien. Neemt niet weg dat ik een baby nog niet op de arm durf te houden. Maar erover praten verlicht het verdriet een beetje.

    Er is hoop! Maar de eerste stap is om erover te praten.

    Groetjes,

    Christina

  4. Menno Oosterhoff juli 29, 2017 at 19:49 - Reply

    Excuses. Autocorrectie maakt er aambeien van. Het was : aan wie

  5. Menno Oosterhoff juli 29, 2017 at 19:48 - Reply

    Daina, wat zou je waarderen en aambeien u’s je vraag gericht?

  6. Anoniem mei 15, 2017 at 19:28 - Reply

    Beste mensen,

    Enorm blij ben ik, dat er mensen zijn die hetzelfde hebben als ik. Het is zo vervelend, het beheerst je hele leven.m. Vroeger had ik altijd al enorme angsten, om ziek te zijn, om films die ik had gekeken. Ik kan dingen zo moeilijk loslaten. Toen ik een relatie kreeg met mijn huidige vriend was mijn grootste angst dat hij vreemd zou gaan, ik was in alle staten, het beheerste me volledig. We kregen een dochtertje en langzaamaan ging het allemaal stukken beter. Onze dochter is een schatje, ik kan me volledig op haar storten en daardoor heb ik bijna geen last meer van mijn angsten. Tot ik begin dit jaar een programma keek op rtl 4 over een pedofiel. Meestal kijk ik zulke programma’s al niet om mezelf te beschermen,l tegen angsten, maar als je eenmaal zoiets aan het kijken bent is het moeilijk om het af te zetten. En ja hoor ik was ervan overtuigd. Ik heb dat ook. Ik werd zenuwachtig om ze in badje te doen, om ze te verschonen. Ook ik kreeg de tintelingen en rare gevoelens. En ik heb ze nog steeds. Zelfs als ik kinderen op straat zie lopen of als ik foto’s zie van kinderen. En toch blijf ik er naar kijken om mezelf te controleren of ik er niet opgewonden van wordt. En ik vind het vreselijk. Ik hou het meest van haar in de hele wereld en toch heb ik zulke rare gedachtes, het maakt me zo verdrietig. Het belet me om volledig van haar opgroeien te genieten. Er zijn dagen en zelfs weken dat het beter gaat, dat ik er bijna geen last van heb. Maar sinds een aantal weken is het weer in alle hevigheid terug. Ik ben vaak alleen want mijn vriend is i.v.m. zijn werk heel de week van huis. Ik heb dus veel te veel tijd om na te denken en dat maakt me soms helemaal gek. 100 keer op een dag vertel ik mezelf dat het niet echt is, dat het ‘tussen mijn oren’ zit. Maar altijd blijft er die angst… wat nu als het wel echt is. Seks staat momenteel op een laag pitje, het gebeurd wel soms maar echt ervan genieten lukt niet. Altijd maar die afschuwelijke beelden en gedachten die tussendoor flitsen. Mijn vriend vind het maar moeilijk te begrijpen, hij kan zich het absoluut niet voorstellen. Als ik erover begin zit hij me aan te kijken of ik compleet gestoord ben…. dat maakt het er niet bepaald makkelijker op. Naar een professional stappen durf ik (nog) niet. Ik hoop dat het een beetje slijt en dat het ooit allemaal goed komt.

    Liefs …

    • Anoniem mei 15, 2017 at 20:02 - Reply

      Zo herkenbaar! Ik ben dezelfde persoon met het verhaal over het misbruik van mijn zusje. Daar ging het mis. Als ik er aan dacht kreeg ik prikkels en later kreeg ik er ook soms een orgasme van. Ik heb wel hulp gezocht. Ik wil even tegen je zeggen dat de hulpverleners het helemaal niet raar vinden. Zeg hebben me zelfs ( onafhankelijk van elkaar) gezegd dat het niet raar is om prikkels te voelen in bepaalde situaties. Zelfs niet als het om een kind gaat. Dat kan gebeuren. Het probleem is dat wij met onze ocs er een heel groot iets van maken. En dat het ons gaat beheersen. Daardoor wordt het gevoel alleen maar versterkt. Er komt angst bij en spanning etc en daar kan het lichaam ook weer op reageren. Dus raar ben je niet! Je hebt iets. Je hebt een dwangklacht en je lijf reageert. Het is jammer dat je vriend het niet begrijpt. Ik kan alleen maar aan raden om hulp te zoeken. Misschien kan hij ook een keer mee. Verder bid ik veel. Ik heb enorm veel steun aan t geloof. Ik hoop echt dat je hier uit komt!!

      • Anoniem mei 17, 2017 at 13:15 - Reply

        Dankjewel voor je reactie! Ik moet helpen dat het enorm helpt nu ik het eens van me afgeschreven heb. Ik heb het weer eens met mijn vriend besproken en gelukkig begreep hij het min of meer. Hij schrok de eerste keer enorm. Ik kan het goed begrijpen, als bij met zo een verhaal aan zou komen zou ik me ook rot schrikken. Waarom zijn we nu toch altijd zo bezig met die gedachtes he, het leven kan zo mooi zijn! Graag zou ik er eens echt oprecht van willen genieten en m’n hoofd eens een dagje uitzetten.

        • Chris mei 17, 2017 at 20:02 - Reply

          Hey :)

          Kan me alleen maar aansluiten bij het eerste antwoord op jouw reactie. Hulpverleners kijken hier echt niet ´raar van op. Ik heb laatst met een vriendin over gesproken die zelf gezondheidswetenschappen heeft gestudeerd en me vertelde dat een docent in een college aangaf dat OCD met deze specifieke angsten (omtrent pedofilie) VAKER voorkomt dan men vermoedt.
          Dat komt doordat mensen er niet over durven praten. Logisch, het is niet echt bekend en er heerst natuurlijk een enorm taboe :(
          Het is een enorme lijdensdruk, en ik weet hoe diep het gat kan zijn waar je in kunt vallen…. en ik heb toen echt veel gehad aan de steun van hulpverleners. Ook al konden ze me toen niet al die gedachten wegnemen…en verwarrende gevoelens/prikkels, maar ze hielpen me. Alle stapjes die je zet ….kunnen je helpen. En ik weet niet of het vanzelf overgaat. Misschien bij de een of ander, maar ik ga niet meer wachten. En jou wens ik ook genezing!

          Heel veel sterkte!!!

    • Menno Oosterhoff mei 15, 2017 at 21:53 - Reply

      Ik mag geen diagnose stellen op een berichtje maar dit kan haast niks anders zijn dan pedoseksuele ocd. Het voortdurende controleren of he geen foute dingen voelt werkt eigenlijk helemaal verkeerd. Het maakt alleen maar angstiger en je voelt altijd wel iets wat he juist weer onzeker maakt. Het zijn geen wensen. Het zijn stoorzenders. Het beste is ze totaal niet serieus te nemen. Ik ben bezig een besloten griep te maken waar mensen daarover kunnen praten want er zijn meer mensen die lijden onder deze hele nare vorm can intrusies – indringende gedachten en ze zijn allemaal bang om erover te praten. Als je daaraan wilt meedoen moet je me mailen. Ik zal je email niet aan een ander doorgeven. M.oosterhoff@lentis.nl

    • Daina juli 29, 2017 at 16:14 - Reply

      Heb je er nog steeds last van of heb je het overwonnen? Zou het erg waarderen

  7. M.Oosterhoff april 28, 2017 at 17:19 - Reply

    Beste Chris
    Er is eens iemand geweest, die op onze nieuwsbrief een oproep heeft gedaan voor lotgenotencontact. Als je me mailt dan kan ik hem vragen jou te maillen.
    Dit soort intrusies zijn verschrikkelijk naar. Dat dingen die weerzin in je oproeppen zich aan je opdringen. Je bent het niet zelf, het zijn geen verdrongen wensen. Het zijn juist de dingen die je niet wilt die op deze manier boven komen. Mensen voeren hun intrusies nooit uit.
    Ik denk, dat erover praten met anderen helpt , maar ik snap dat er een grote drempel is.
    Ik zou wel een praatgroep willen organiseren, maar de afstand is dan vaak een probleem.

    • Chris mei 13, 2017 at 10:41 - Reply

      Hallo meneer Oosterhoff,

      Bedankt voor de reactie! Ik zou inderdaad graag contact willen met lotgenoten. Een tijdje terug heb ik een paar keer contact met u gehad, ook mijn individuele behandelaar. Toen had u het ook over lotgenotencontact. Helaas ging het toen niet door….dus als er nu een andere mogelijkheid is GRAAG :)

      Ik zal u een mail sturen!

      Vriendelijke groet,

      “Chris”

      • Anoniem februari 6, 2018 at 18:58 - Reply

        inmiddels is er een besloten forum . Daar kun je je voor opgeven.

  8. Anoniem april 24, 2017 at 22:36 - Reply

    Ik ben zo blij dat u dit schrijft. Eindelijk iemand die hetzelfde heeft als ik.ik ben een vrouw. Mijn zusje is misbruikt toen ze 7 jaar was en ik merkte dat als ik aan dat misbruik dacht ik opwinding voelde. Prikkelingen. Ik begon te geloven dat ik ook opgewonden werd van kinderen. Ik begon ze te vermijden. Als ik een kind zag controleerde ik mezelf door te checken of ik wat voelde en ja hoor…..daar waren de prikkels weer. Tijdens het vrijen met mijn toenmalige vriend konden de gedachten zich vlak voor het hoogtepunt aan me opdringen en kreeg ik ook daadwerkelijk een orgasme. Erg verwarrend . Ik heb ook therapie gehad maar het is zo fijn om het eens te lezen van een ander…..niet verkeerd bedoeld hoor…..ik kan nog steeds prikkels voelen van vreemde gedachten. Van erge gedachten waar ik bang van word. Ik ben dan ook vaak op mijn hoede wanneer ik ga vrijen met mijn man. Zo jammer…..

    • Menno Oosterhoff april 25, 2017 at 06:58 - Reply

      Lichamelijke sensaties kunnen ook door spanning en angst veroorzaakt worden. Groinal sensations heet dat. Een bekend verschijnsel bij pedoseksueel ocd. Het maakt de onzekerheid nog groter. Pedoseksuele ocd is een hele nare vorm van ocd waar mensen behrijpelijkerwijs nauwelijks over durven praten. Helaas ook vaak geen hulp voor durven zoeken uit angst dat zal blijken dat het toch echt is. Maar we weten dat intrusies , indringende gedachten nooit tot handelen leiden omdat het geen impuls is. Het is de obsessieve vrees voor een impuls . Net als bij smetvrees iemand obsessief bang is voor smet die er niet is.

    • Chris april 25, 2017 at 19:37 - Reply

      Dit is alles heel erg herkenbaar!!!
      Ik ben zelf trouwens ook een vrouw.

      Ik heb altijd veel van kinderen gehouden en wilde ze altijd graag hebben. Alleen de afgelopen jaren ben ik nogal….emotioneel zeer afstandelijk geworden en voel inmiddels weinig positiefs als ik in contact kom met kinderen…daar waar vroeger dat natuurlijke moederinstinct was bij elke baby die ik zag…zit nu een afstandelijkheid, een heleboel angstige sensaties/prikkels, nare intrusies…

      Maar ik hoop op verbetering…dit hoort niet bij mij. En inmiddels heb ik over dit “probleem” met veel mensen gesproken…. en ik hoop dat u ook de juiste hulp zoekt. Het is niet goed om alleen hiermee te blijven zitten want het is verschrikkelijk :( En het zelfbeeld en alles wordt hierdoor enorm beschadigd, ik weet er alles van.

      U bent niet alleen.

      Het zou eigenlijk zo fijn zijn om met lotgenoten hierover te kunnen praten he.

      Lieve groet

  9. Chris november 7, 2016 at 21:26 - Reply

    Hallo,
    Ik ben dankbaar dat ik deze site heb gevonden. Helaas is er zo weinig te vinden over POCD :(
    Momenteel ben ik ook zeer ongelukkig. Ik zit midden in een wekenlang aandurende zelfverwerping….(eigenlijk is dit al heel lang een probleem maar nu speelt het heel erg op): de angst een pedofiel te zijn, misschien al erge dingen gedaan te hebben. Wat ik helemaal niet weet. Maar het is ook zo een wanhopig gevoel als je in situaties komt, in contact komt met kinderen en doodgeworpen wordt door de intrusies……en ACHTERAF denk ik dan, OMG, ik heb iets gedaan.
    Ik word zo wanhopig en verdrietig van deze gedachte :(
    Dit zou me echt het leven kunnen kosten. Als ik zeker zou weten dat ik iets heb gedaan heeft het leven voor mij geen zin meer.

    Misschien is hier iemand die weet wat ik zou kunnen doen. Om hier uit te komen.

    Sinds 2.5 jaar volg ik een deeltijdtherapie voor BPS en nu in de laatste fase van mijn therapie zijn we toe aan het werken aan mijn OCD. Maar ik ben zo bang dat ik niet te helpen ben…. mijn OCD heeft zo een verwerpelijke vorm. Ik ben zo bang dat ik alles ben wat ik denk. Intussen zijn we aan het graven in het verleden voordat mijn intrusies begonnen. Ik heb een paar herbelevingen gehad…..en sindsdien weer heel erg veel last van mijn POCD :(

    Ik heb altijd van kinderen gehouden…..maar mijn van nature “moederinstinct” sterft helemaal af…..ik kan geen kind of baby onbezorgd op het hoofdje aaien, vasthouden, op de arm nemen…… ik kan nog niet eens gewoon naar ze kijken zonder helemaal doodgegooid te worden door alle intrusies. Ik blijf liever uit de buurt van kinderen :( , ze moeten vooral niet aan mij komen of op mn schoot komen zitten want dan verkramp ik helemaal van binnen.

    Maar het ergste is…ik heb al de overtuiging dat ik ook echt mijn gedachtes ben, en dat ik mss al dingen heb gedaan (in de situaties dat ik dus last had van die intrusies) :(

    Wat moet ik doen? Wat kan mijn hulpverlener het beste doen? Ze is heel erg aan het zoeken met mij welke aanpak het beste is…….heeft dat graven in het verleden wel zin?

    • Menno Oosterhoff november 8, 2016 at 08:47 - Reply

      Het lijkt erop dat je ook last hebt van false memory syndrome. Dan zijn de intrusies zo sterk, dat je je meent te herinneren, dat je misschien wel echt dingen gedaan hebt.
      Deze vorm van OCD is inderdaad verschrikkelijk. Andere ook wel, maar deze zeker. Er is de mogelijkheid te praten met een lotgenoot, maar dan moet je me even mailen. M.oosterhoff@lentis.nl Verder mag je therapeut mij wel benaderen als ze wil overleggen.
      Heel veel sterkte in elk geval .

    • Anoniem april 24, 2017 at 22:43 - Reply

      Hallo

      Ik heb zojuist een reactie geplaatst. Ik zie uw reactie en wat zal dit moeilijk voor u zijn . Ik hoop dat het beter met u gaat nu. Ik heb er ook zo veel last van gehad. Het gevoel is zo heftig. Dat u bang bent dat r al wat gebeurd is zegt me alleen maar dat dit juist niet zo is. Het is puur de angst. Juist het feit dat u r zo bang voor bent zegt iets over u. Nl dat u een goed mens bent die deze intentie juist niet heeft. Ik hoop dat u er uit komt. Zelf heb ik veel aan het geloof in Jezus. Hij is er ook voor u. Heel veel sterkte

      • Chris april 25, 2017 at 18:00 - Reply

        Wat een fijne reactie!
        Dankjewel.
        Dankzij mijn noodkreet vorig jaar hier op dit forum is er wel een balletje aan het rollen gekomen en ben ik in contact gekomen met de heer Oosterhoff. Mijn eigen therapeut en hij hebben inmiddels ook contact gehad. Het feit dat ik erkenning heb gekregen voor mijn probleem, en dat het zwaar is….dat alleen al heeft heel veel voor mij betekent. Het gaat in ieder geval beter dan toen maar het “probleem” is niet verholpen dus ik weet dat ik zodra ik weer in contact kom met kinderen, weer veel verdriet zou kunnen krijgen.

        Binnenkort heb ik een afspraak met iemand die samen met mij naar deze obsessies wil kijken. Dus ik hoop dat ik er dan stap voor stap uit ga komen!

        Bijzonder dat u begint over de rol van het geloof. Zelf heb ik ook een gelovige achtergrond, en momenteel weer erg zoekende, dus het betekent wel iets voor me dat u hierover begint.

        Mag ik vragen wat u precies heeft geholpen om er vanaf te komen? Misschien helpt het om wat ervaringen uit te wisselen…ook voor de andere vrouw die heeft gereageerd.

        • Anoniem april 25, 2017 at 22:33 - Reply

          Hallo chris

          Dat is idd heel bijzonder en het zal ook niet voor niets zijn. Ik heb ontzettend veel aan mijn geloof. Ook al is het soms nog zo zwaar ik weet dat hij bij me is en mij niet veroordeelt. Wat ik allemaal al heb geprobeerd…. ..therapieën. maar wat me heel goed helpt is paraxetine. Een anti depressiva die helpt mijn obsessies en dwanggedachten te verminderen. Heeft u ook medicatie? Ik heb ondanks de medicatie af en toe een terugval. Ik heb meerdere obsessies. Ik ben altijd aan het twijfelen over mijn gevoelens voor mijn man. Is het genoeg? Vind ik hem aantrekkelijk? Etc. Wanneer we gaan vrijen ben ik vaak wel op mijn hoede. Stel dat ik weer dwanggedachten krijg. De gedachten kunnen gaan over sexueel misbruik van kinderen… al is dat bijna nooit meer zo.. maar het kan ook zo zijn dat ik aan iets heel ergs denk vlak voor het hoogtepunt. Het gekke is dat ik dan heel gemakkelijk een hoogtepunt krijg. Ik wil dit niet dus meestal geef ik dan aan dat ik niet verder wil gaan. Het kan zelfs gaan over mijn eigen kinderen. Hoe erger het is wat ik denk des te meer spanning geeft het en des te gemakkelijker bereik ik een hoogtepunt. Ik voel me dan altijd heel naar na die tijd. Alsof ik heel slecht ben. Bent u ( zullen we je zeggen? ) getrouwd? Heb je ook andere obsessies? Je bent een vrouw toch?

          • Chris april 28, 2017 at 15:15 - Reply

            Hallo,
            Zeg maar “je”. Ja, ik ben een vrouw. Helaas nog single …want, ja en DAT is het tegenstrijdige bij P-OCD….ik vind mannen wel heel erg interessant ;)
            En dan toch die angst altijd hebben op kinderen of pubers te vallen.

            Ik heb veel verschillende obsessies (gehad), van intrusies over kinderen, tot dieren, angst iets te veroorzaken waardoor ik iemand zou kunnen schaden. Als kind had ik allerlei ritueeltjes om van alles te verhinderen. Zo bang was ik dat ik iemand iets kwaads zou kunnen aan doen.
            Ook poetsen….gebeurt vaak nogal dwangmatig. Ik wil controle houden over alles. Vermoeiend.

            Maar het ergste vind ik gewoon die intrusies over kinderen EN dieren. Ik voel me dan inderdaad de grootste viezerik die er bestaat en het zorgt voor een diepe zelftwijfel en zelfverwerping. En ook een boosheid erover dat ik er last van heb want ik ben juist iemand die enorm beschermend is naar kinderen en dieren toe. Inmiddels ben ik qua emoties erg afgekoeld en lijkt het alsof kinderleed me niks doet…. Maar ik denk dat ik gewoon afstandelijk ben geworden om mezelf te beschermen.

            Ok, dus je slikt medicatie. Ik heb jaren geleden wel medicatie geslikt maar het heeft niet veel gebaat denk ik. Ik wil er zo graag van af! Het heeft al zo veel kapot gemaakt. Ik snap ook niet waarom ik dit heb….uitgerekend ik die vroeger altijd graag kinderen wilde en ook elk diertje in nood redde!

            Maar goed. Je beschrijft hoe je soms aan je kinderen denkt. Dat lijkt me ook echt zwaar. En dat is precies de reden waarom ik dacht, als ik het nu al zo zwaar heb dan mag ik geen kinderen krijgen.

            Het helpt me trouwens wel om het met vrienden erover te hebben. Doe dat niet vaak maar….het werkt enorm bevrijdend.

            • Anoniem april 28, 2017 at 23:41 - Reply

              Bedankt voor je reactie. Ik heb het heel enkel wel eens gehad met mijn kinderen maar ik weet wel zeker dat het puur de angst is om dingen te denken.ik heb enorm veel aan de medicatie. En nu ik deze site geb gevonden merk ik hoeveel rust het me geeft te weten dat dit dus echt bestaat. Angsten dwanggedachten hebben die sexuele prikkels geven. Voor mij heel geruststellend. Ik voel me zoveel meer ontspannen de laatste dagen. Maar echt waar. Je bent niet de enige. En er rust een taboe op dus ws zijn er veel meer. Ik ben ooit eens bij een sexuoloog geweest en die deed er heel luchtig over. Ze had zoiets van….het zijn maar gedachten….heeft niets met de werkelijkheid te maken. Je moest eens weten wat ik allemaal hier in mijn praktijk hoor zei ze dan. Het zijn maar gedachten. Je doet er niks mee. Als ik jou verhaal zo lees dan weet ik dat je er niks mee zou doen. Het is ws zo met je aan de haal gegaan dat je helemaal verkrampt bent en die kramp die angst maakt dat je sexuele prikkels krijgt en dat is zo verwarrend. Eens had ik het met iemand over dit gevoel. Ze vertekde me dat haar man soms opwinding kon voelen als zijn dochter er mooi uit zag. Maar hij heeft geen ocd. Dus die maakt zich verder niet druk en dus gaat t weer weg ik hoop echt dat he er uit gaat komen. Ik vind het fijn om een reactie te krijgen.

  10. Menno Oosterhoff november 2, 2016 at 15:10 - Reply

    Het komt inderdaad dwangmatig over. Onrust of er niet iets fout is, controleren of de leeftijd wel klopt etc.
    Loslaten lijkt me het beste.

  11. Toon november 1, 2016 at 17:02 - Reply

    Ik merk dat ik dwangmatig de leeftijd van dames ga checken.
    Dat verward mij soms sinds de OCD klachten.

    Zoals vandaag in het nieuws ”Ziekenhuis overspoeld door jongeren met slaapklachten, smartphone boosdoener”. op de website van rtl.
    Ik zie een foto van een dame die naar beneden (lichaam is niet te zien.) kijkt waardoor het al lastiger is om de leeftijd in te schatten. Bovendien lijkt het of ze make up op heeft gezien haar donkere wimpers.

    Ik denk eerst dat ze er wel goed uitziet maar voel mij vervolgens een viezerik want denk toch te zien dat ze ook wel 13, 14, 15 kan zijn, of toch 18?
    Ik blijf gewoon twijfelen!
    Nu komt het: Als ik het vervolgens los laat en denk: wat ik ook vind ”so be it”. Zodra ik dat doe kan ik vaak beter inschatten hoe oud de dame is of besef ik dat het soms op 1 foto gewoon niet duidelijk te zien is wat ik dan kan accepteren.
    Zoals uit het voorbeeld aangehaald uit het nieuws van vandaag zie ik nu ik zonder angst kijk dat de dame wel erg jong is en ik er niet op zou vallen.

    Een vriend zei dat dit normaal is (twijfel over leeftijd.) wanneer een puber dame niet duidelijk op een foto staat of bijvoorbeeld make up draagt zoals tegenwoordig bijna al die meisjes. Hij zei dat meer mannen een puberdame knap kunnen vinden maar dat inderdaad haar gedrag in zo een geval maakt dat je er niet op valt.

    Is bovenstaande ook OCD Menno? En het artikel wat ik aanhaal dat je twijfelt over de leeftijd ook of is dit in zo een situatie wel normaal? Bedoel een foto is een momentopname.
    Voor de duidelijkheid ik knap af op kinderachtig gedrag bij vrouwen ook al zijn ze in de 20. Ik weet dus ook dat ik niet op te jonge vrouwen val maar toch is die dwang er.

  12. Anoniem oktober 27, 2016 at 17:47 - Reply

    He bah dit heb ik maar dan met h-ocd vreselijk.
    Wat kan dwang je leven verzieken het lijkt allemaal zo ECHT.

    • Menno Oosterhoff oktober 30, 2016 at 15:52 - Reply

      Ja, Dat is het nare van OCD. Het voelt zo echt.

  13. Nicki juli 29, 2016 at 16:42 - Reply

    wauw dit beschrijft exact hoe ik me al tien jaar zorgen maak. Goed om te weten dat ik niet alleen ben en hier vanaf kan geraken.

  14. Toon juli 13, 2016 at 17:52 - Reply

    Inderdaad respect. Zeer bedankt voor dit openhartige artikel waar ik veel herkenning in heb mbt verschillende ocd klachten en soorten ocd.
    Is het ook verklaarbaar waarom de ene Groinal response tintelingen geeft, de andere veel zwakker is en weer een andere Groinal response je penis zeer minimaal laat groeien? (geen erectie maar wel iets meer volume).

    Vraag voor Menno: kan de lading /angst die een bepaald onderwerp geeft voor een sterkere Groinal response zorgen?

    Angst lijkt ocd bij mij te sturen. Waar ik bang voor ben dat gebeurt.
    Toen ik las over een intrusie tijdens een orgasme dacht ik: dat zou mij nooit gebeuren, dan zou ik niet meer kunnen leven .
    Vervolgens werd ik er bang voor en ja hoor ik kreeg intrusies tijdens mijn orgasme…
    Gelukkig begrijp ik nu dat ocd juist daar gaat zitten waar je het niet wil hebben.

    • Menno Oosterhoff juli 14, 2016 at 12:47 - Reply

      Angst kan zeker de kans op groinal sensations vergroten. Waarom het de ene keer meer is en de andere keer minder? Tja, dat zal behalve met angst ook met toeval te maken hebben.

  15. anoniem mei 24, 2016 at 08:57 - Reply

    Groot respect voor de auteur, door dit te delen heeft u ongetwijfeld velen verder geholpen en inzicht gegeven. Ik probeer me als familie te verdiepen in dwang en al zijn facetten en deze blog heeft me zeker weer inzichten erbij gegeven.

Leave A Comment