De afgelopen maanden ga je heel goed! Het is zo fijn je weer bezig te zien; te horen hoe je drie keer in de week naar de basisschool gaat als dagvulling om de kleuterklas te ondersteunen, te merken dat het geen probleem meer is om andere kleding aan te trekken en de was te doen. Zelf je boodschappen te doen en alles te kunnen eten en koken binnen je veganistische grenzen, al is alles nu wel weer een dwang op zich dus moet het ook wel weer, maar hé liever leven met dwang dan dwang zonder leven is nog steeds onze slogan.

Het lijkt wel wat meer in balans nu. Elke dag naar buiten is nu geen moeten meer maar een “als je zin hebt”. En je “mag” ook een dag niets doen, al merken we dat afleiding juist ook wel weer goed is voor al je dwanggedachten.

Gezellig met kerst voor ons gekookt in de caravan, al was dat ook lastig voor je, je hebt het maar mooi gedaan.
Je hebt zelfs, naast de drie halve dagen werken op school, nog gesolliciteerd bij de omroep Groningen om als reporter aan de slag te gaan. En na één mailtje werd je aangenomen om als vrijwilliger nieuws te gaan vergaren en verslaan. Hopelijk ga je daar ook je draai vinden en mogelijk kan je daar ook meer in de richting van presenteren wat je eigenlijk beter ligt. Maar wat fijn dat je ook deze kans hebt gekregen en zelf erop af bent gegaan. Zo’n wereld van verschil met een jaar geleden!

Niet happy

Helaas is alles nog met zoveel dwangbeloftes, gedachten en handelingen dat je zelf nog niet kan/mag genieten van de dingen die je al hebt bereikt. Je voelt je niet gelukkig, niet happy met je leven al heeft het nu een invulling en sta je niet meer stil. Je leeft en beleeft alles nog op een soort op de automatische piloot omdat je ook beseft dat dit een beter leven is dan voorheen. Maar oh wat gunnen we je wat meer geluksgevoelens, momenten die er nu genoeg zijn, waar je van kan genieten in plaats van gewoon ervaren. Meer beleven van de dingen die je nu kan doen in plaats van gewoon maar doen zonder dat je daar iets aan hebt zoals je het zelf zegt.

Na jarenlang stilgestaan te hebben, geen leven naast de dwang meer gehad te hebben en geen sociale contacten te hebben gehad buiten ons en wat hulpverleners, is het natuurlijk ook heel wat om met alle dwang weer een echt leven op te bouwen. We geloven echter dat je toch op een moment zal zeggen “ik voel weer, ik geniet weer”.

Soms komt er wel een berichtje waarin je meldt “ik had nu toch zo’n leuk uitje naar de schaatsbaan” of “ik had nu zo’n leuke ochtend bij de kinderen op school”, alleen zelf voel je dat nog niet zoals het op ons al overkomt als je dat schrijft.
Maar dat gaat vast nog komen, als jij alle gevoelens en emoties kan gaan toelaten die bij het leven horen, ga je vast weer genieten van alles en iedereen. Mag je nú leven in plaats van eerst al je dromen waar te moeten maken zodat je dat alvast achter de rug hebt en daarna pas mag gaan “leven met gevoel”.

We blijven je steunen, komen graag vaak even langs en blijven duimen, hopen en geloven in dat jij op een keer zal zeggen “ik voel me zo af en toe weer happy”. Wij zien deze momenten al, nu moet jij het nog gaan voelen!

“Reik niet naar de hemel maar haal hem naar je toe.”

En wij?

Wij gaan nog steeds heel vaak naar Groningen, naar ons eigen plekje waar we de rust en stilte vinden die we af en toe zo nodig hebben, gewoon om je even te zien, te knuffelen en te ondersteunen, er te zijn voor je. Wij zijn zo ontzettend trots op jou dat je nog steeds volhoudt en doorzet, toch in beweging blijft ondanks dat je je vaak helemaal niet happy voelt.

Photo credit: raincarnation40 via Pixabay (license) – adaptation