Het is soms zo verrekte lastig…

Als je Gilles de la Tourette én dwang hebt

“Het is soms zo verrekte lastig”, dit was wat ik gisterenavond in bed dacht. Na mijn dwangritueel, had ik wat meer rust gevonden, alhoewel rust een groot woord is, voor de nog altijd gierende dwanggedachten en angsten door mijn hoofd. Heb ik dit dwangritueel wel “goed” gedaan? Het voelde niet goed.

Afzender: meneertje dwang

Just Right Feelings ook wel genoemd in de medische wereld. Het enige wat ik wist was dat het “not-just-right” voelde. De angst proberen te laten passeren en te slapen. Toen ik uiteindelijk half in slaap viel, werd ik wakker van een geluidje op mijn gsm. Daar móest ik natuurlijk even naar kijken. Klaarwakker, dat was ik. De dwang al direct op de loer, om te kijken waar het me nu weer mee zou kunnen pesten.

Jullie denken nu misschien “waarom zet ze haar gsm dan niet gewoon af op stil”? Daar heeft ook mijn dwang mee te maken, stel je voor dat er iemand me dringend zou moeten bereiken, dat er iets ergs gebeurd is? Dan moet ik toch bereikbaar kunnen zijn. Het geluid van mijn gsm moet voor slapen gaan altijd op 5 streepjes staan. Net voor de helft. Ik hoor nog goed als iemand me wil bereiken en wordt wel wakker van het geluid, maar het staat ook niet té luid zodat ik geen hartaanval zou kunnen krijgen van het schrikken van het luide geluid.

Wat is wat?

Zoals de titel al zegt het is soms zo verrekte lastig, leven met het syndroom van Gilles de la Tourette en OCD. Wat er juist mijn Tourette is en wat mijn OCD, is soms heel moeilijk. Op zich maakt het ook niet zoveel uit wat wat is, maar toch vraag ik het me soms af: bijvoorbeeld ‘s avonds heb ik veel last van dingen die ik zeg te moeten herhalen. Binnensmonds, maar toch met een geluidje erbij. Niemand die het merkt, behalve mijn vriend die dan soms zegt “betrapt”.

Ook schud ik met mijn hoofd, als ik angstig ben, of iets “schemerig” zie en niet “scherp”. Zeker als ik een smsje van mijn ouders of vriend lees. Dan moet ik zorgen dat ik wel alle woorden gelezen heb en voor de zekerheid lees ik het dan nog eens opnieuw en schud ik met mijn hoofd, om alles wel scherp te zien. Klinkt waarschijnlijk heel ingewikkeld maar zo gaat het nu eenmaal in mijn hoofd.

Wispelturige dwang

Mijn hoofd krijgt constant prikkels binnen, die hij moeilijk kan filteren. Doordat mijn hoofd dit moeilijk kan filteren, krijg ik last van tics en dwang. De onrust moet eruit. Wat ik wel veel te horen krijg van OCD therapeuten is dat mijn dwang helemaal anders is dan bij zuivere OCD’ers. Veel chaotischer en wispelturiger. De ene keer heb ik die dwang, de andere keer deze. Wat wel handig is omdat de therapie sneller werkt bij mij, maar ook minder goed omdat mijn dwang heel snel een nieuwe dwang vindt.

Leefbaar

Om positief af te sluiten: ik zou niet zonder mijn Tourette kunnen en misschien ook niet zonder mijn dwang, het is een deel van mijn persoonlijkheid geworden. Al mag de dwang die momenteel op 85 procent draait, wel teruggaan naar 10 procent. Dan is het leefbaar voor allebei. Afgesproken “meneertje dwang”?

Video credit: Marie Deryckere YouTube Kanaal
By | 2017-11-19T16:34:41+00:00 11 augustus 2014|Categories: Ervaringsverhalen, Just Right OCD, Ticstoornis|0 Comments

About the Author:

Mede-oprichtster van Iktic, een vereniging voor en door personen met het syndroom van Gilles de la Tourette. Naast Tourette heeft Marie ook OCD en schrijft erover in haar blog Ne Touche Pas. Social Media: Facebook | Twitter |YouTube | Vimeo

No Comments

  1. Hannah november 3, 2015 at 00:38 - Reply

    Ik ben altijd al ontzettend benieuwd geweest naar het verschil tussen Gilles de la tourette en OCD.

    Het is mij nog niet duidelijk.

    Dank voor het delen van jouw ervaringen.

  2. Iriza augustus 13, 2014 at 16:41 - Reply

    Beste Marie,

    Dank je voor je heldere beschrijving hoe de verschillende impulsen en gedragingen bij jou in elkaar zitten. Inderdaad is het misschien niet altijd nodig om te weten wat OCD is en wat GTS, maar het helpt toch wel wat voor mensen die zelf die klachten niet kennen om er een betere voorstelling van te kunnen krijgen.

    Ik voelde wel de onrust toen ik las over het opnieuw lezen van je smsjes. Ineens stelde ik me voor hoe dat misschien voor je is, waarbij ik dan het beeld had dat hoe vaker je de woorden leest, hoe minder je nog de betekenis ervan opneemt. Bijna iets vervreemdends. Is dat iets wat je herkent of voelt het juist anders? Hoe dan ook kan ik me voorstellen dat het soms veel onrust kan geven, niet te weten of je op je zintuigen kan vertrouwen maar het opnieuw lezen dat gevoel eerder versterkt. Dat roept bij mij wel een verdrietig gevoel op…

    Dank je wel voor je openheid, ik vond het ook heel fijn te horen dat het voor jou toch ook wel leefbaar kan zijn, als je nog wat verder kan ontwikkelen in hoe je met je meneertje Dwang kan omgaan. Die lijkt me inderdaad wel aardig wispelturig ;)

    Mooie video ook, zo treffend.

Leave A Comment