Magerzucht. Vetvrees, ingebeelde dikheid.

Iemand met een normaal gewicht of ondergewicht die bang is om aan te komen en van alles doet om dat te voorkomen, lijdt waarschijnlijk aan de eetstoornis anorexia nervosa. Anorexia nervosa betekent: geen eetlust door nerveuze oorzaken. Deze omschrijving klopt niet omdat iemand wel honger heeft maar tegelijkertijd grote angst heeft om aan te komen. Iemand wil niet alleen niet aankomen maar juist nog meer afvallen.
Er is sprake van een verstoord lichaamsbeeld, wat betekent dat het lichaam (veel) dikker beleefd wordt dan het in werkelijkheid is.

Anorexiapatiënten hebben allerlei manieren om de problemen en pogingen om af te vallen te verbergen. De stoornis wordt daardoor in het begin vaak niet herkend totdat het gedrag, ondergewicht en de gezondheidsproblemen duidelijker gaan opvallen. Diëten en beginnende eetproblemen zijn dan soms al overgegaan in een hardnekkige eetstoornis.
Door zo min mogelijk te eten, zoveel mogelijk te bewegen en calorieën te verbranden, wordt er geprobeerd om af te vallen. Als onderliggend probleem zeggen patiënten vaak “tenminste ergens in het leven controle over te hebben”.

Het komt meestal voor bij meisjes en vrouwen maar ook jongens en mannen kunnen lijden aan deze aandoening. Bij hen worden de problemen nog moeilijker ontdekt omdat het bekend staat als een “meisjes- of vrouwenziekte”.
Anorexia kan zo ernstig zijn dat patiënten overlijden aan de complicaties. Goede informatie en vroegsignalering is daarom van levensbelang.

Anorexia en andere eetstoornissen behoren in de DSM-5 niet tot dwang(gerelateerde) problematiek en is een aparte categorie. Toch zijn er duidelijke overeenkomsten met dwang: een niet of nauwelijks te corrigeren obsessie, in dit geval met (onvrede over) het lichaam, voeding, gewicht en afvallen. En ook de herhalende handelingen die deze onrust en angst maar kortdurend verminderen.

Iemand kan tegelijk aan anorexia als dwang lijden.

Behandeling

Behandeling bestaat uit o.a. psychotherapie, psycho-educatie, werken aan een realistische lichaamsbeleving, herstellen van een gezond gewicht en het normaliseren van eetpatronen. Zelfhulp en lotgenotencontact kunnen ondersteuning bieden. Medicatie is van beperkte waarde en wordt niet ingezet als eerste therapie.
Behandeling kan ambulant, in deeltijd en klinisch (opname). In Nederland zijn verschillende specialistische eetstoornisklinieken.