Exposure en Responspreventie

Exposure is je (actief) blootstellen aan de situatie die onrust veroorzaakt.
Bijvoorbeeld je vies maken bij smetvrees, dingen asymmetrisch doen bij symmetriedwang, gruwelijke gedachtes uitdenken bij intrusies. 

Exposure is samen met responspreventie de kern van gedragstherapie. Exposure kan geleidelijk worden opgebouwd qua intensiteit of in één keer het allermoeilijkste. Dit laatste heet flooding. Het geeft eerst een soms forse toename van de onrust, maar na verloop van tijd neemt dit af (uitdoving of extinctie).

Exposure is werkzaam bij de behandeling van dwangstoornissen, waarbij mogelijk meespeelt dat bij exposure ook ervaren wordt dat de gevreesde ramp niet optreedt (falsificatie). Bij Just Right OCD speelt dit laatste mogelijk minder een rol.

Exposure is het tegenovergestelde van een dwanghandeling, een compulsie.
Bij een compulsie neemt de angst juist op korte termijn af, maar wordt iemand nog gevoeliger voor de mogelijkheid van iets onaangenaams of iets wat niet in orde is.

Bij extinctie neemt de spanning eerst toe, maar wordt iemand uiteindelijk ongevoeliger voor de onrust veroorzakende situatie.

Een alledaags voorbeeld van exposure is doorkomen bij zwemmen in koud water. Ook dan treedt eerst een toename op van onrustgevoelens, meestal vrij snel gevolgd door een ontspanning.

Responspreventie

Responspreventie betekent het voorkomen van een reactie. Bedoeld wordt dat iemand niet reageert met een compulsie op een obsessieve onrust. Dus niet gaan wassen als je iets vies aangeraakt hebt, niet gaan controleren als je de deur op slot gedaan hebt, niet dingen opnieuw doen tot ze goed voelen.

Responspreventie is de passieve variant van exposure.

Exposure moet altijd samen gaan met responspreventie omdat het juist de bedoeling is, dat door blootstelling aan de onrustgevende prikkel opgewekte onrust vanzelf uitdooft (extinctie) en niet weggenomen wordt door een compulsie.

2017-09-26T15:54:32+00:00